EUPHORBIA LATHYRIS

Euphorbia lathyris is doorgaans een tweejarige plant en geen langlevende vaste plant. Ze vormt eerst een stevige, bladrijke stengel en bloeit meestal in het tweede groeijaar. Na de bloei en zaadvorming sterft het oorspronkelijke exemplaar af. De soort kan toch jarenlang op dezelfde plaats terugkomen doordat ze zich gemakkelijk uitzaait. Hiervoor moeten enkele zaaddozen aan de plant blijven rijpen. Wie ongewenste verspreiding wil voorkomen, verwijdert de bloeistengels voordat de zaden volledig ontwikkeld zijn.

Kruisbladige wolfsmelk staat van oudsher bekend als mollenkruid, maar een betrouwbare werking als levende mollenverdrijver is onvoldoende aangetoond. De reputatie houdt vermoedelijk verband met het sterk irriterende melksap in de stengels. Beschouw de plant daarom vooral als een opvallende tweejarige sierplant en niet als een zekere oplossing tegen mollen of woelmuizen. Het afbreken van stengels om het melksap te gebruiken is bovendien af te raden, omdat dit sap huid en ogen kan irriteren en giftig is bij inname.

Ja. Alle delen van Euphorbia lathyris, waaronder de zaden, moeten als giftig worden beschouwd. Bij beschadiging van de plant komt wit melksap vrij dat een branderige huidreactie en ernstige irritatie van de ogen kan veroorzaken. Draag daarom handschoenen bij het snoeien, verwijderen of verplanten en was de handen nadien zorgvuldig. Houd de plant buiten het bereik van kleine kinderen en dieren die aan planten eten. Bij contact met de ogen of bij inname is snel medisch advies aangewezen.

Op losse, open grond kan kruisbladige wolfsmelk zich gemakkelijk spontaan uitzaaien. Dat is belangrijk omdat de moederplant na de bloei en zaadvorming afsterft. Laat enkele zaaddozen rijpen wanneer de soort zichzelf in de tuin mag behouden. Wilt u de verspreiding beperken, knip de bloeistengels dan weg voordat de zaden rijp zijn. Jonge zaailingen zijn doorgaans eenvoudig te herkennen aan hun regelmatig geplaatste bladeren en kunnen vroeg worden verwijderd of verplant.

Euphorbia lathyris groeit het betrouwbaarst op een zonnige plaats met losse, goed doorlatende grond. Een kalkhoudende bodem vormt geen probleem. Na het inwortelen verdraagt de plant droge perioden behoorlijk goed, waardoor ze ook bruikbaar is op een relatief droge standplaats. Vermijd vooral grond waarin water langdurig blijft staan. Een open bodem heeft nog een tweede voordeel: gevallen zaden kunnen er gemakkelijker kiemen, zodat de tweejarige plant zich na het afsterven van het oorspronkelijke exemplaar kan vernieuwen.