EPIMEDIUM SP NOVA 'SPINE TINGLER' (SPHINX TWINKLE)

De langwerpige bladeren hebben gegolfde randen met opvallende, onregelmatig gerichte stekelpunten. Daardoor wijkt deze cultivar duidelijk af van elfenbloemen met breder en zachter getand blad. Ook de voorjaarskleur is kenmerkend: het jonge blad loopt metaalachtig bronsroze tot chocoladebruin uit en wordt later appelgroen. De bladstructuur en kleurwisseling vormen de belangrijkste sierwaarde van deze cultivar.

De plant is doorgaans wintergroen, maar het winterbeeld hangt af van de standplaats en de weersomstandigheden. Na strenge vorst, koude wind of een natte winter kan het oude blad beschadigd of minder fris worden. Dat blad mag aan het einde van de winter worden verwijderd. De plant loopt vervolgens opnieuw uit met bronskleurige jonge bladeren.

Een goed ingeworteld exemplaar verdraagt matig droge schaduw, maar deze cultivar groeit beter in humusrijke grond die voldoende vocht vasthoudt zonder nat te blijven. Onder bomen of struiken kan tijdens langdurige droogte extra water nodig zijn, vooral in de eerste jaren na aanplant. Op zeer droge grond blijft de groei doorgaans trager en sluit de beplanting minder snel.

Knip oud of verweerd blad aan het einde van de winter weg, voordat de nieuwe bloemstelen duidelijk boven de grond komen. Zo blijven de lichtgele bloemen en de gekleurde voorjaarsuitloop goed zichtbaar. Werk voorzichtig, want de jonge scheuten kunnen al vroeg tussen het oude blad aanwezig zijn. Wanneer het bestaande blad nog verzorgd is, hoeft het niet volledig verwijderd te worden.

Nee, deze cultivar vormt een langzaam uitbreidende pol en staat niet bekend als een agressieve woekeraar. De plant heeft tijd nodig om zich na aanplant te vestigen en een gesloten bodembedekking te vormen. Voor een sneller resultaat kunnen meerdere planten met een beperkte tussenruimte worden aangeplant. In humusrijke, matig vochtige grond verloopt de uitbreiding beter dan in droge, voedselarme bodem.