Overslaan naar inhoud
  1. Alle producten
  2. Sierplanten
  3. Andere sierplanten
  4. Waterplanten
  5. ELEOCHARIS PALUSTRIS (WATERBIES)
  6. Waterplanten
Prijslijst: B2C prijslijst Prijslijst
Prijslijst: B2C prijslijst Prijslijst
ELEOCHARIS PALUSTRIS (WATERBIES)

ELEOCHARIS PALUSTRIS (WATERBIES)

ELEOCHARIS PALUSTRIS (WATERBIES)
(0 beoordeling)
Gewone waterbies vormt zoden van glanzend groene, rechtopstaande stengels met bovenaan een kleine donkerbruine aar. De plant breidt zich uit met ondergrondse wortelstokken en groeit op natte oevers, in moerasgrond en in ondiep water.


Verzending via pakketdienst: €15 per bestelling, ongeacht het aantal planten dat in één doos past.
€ 3,79 (incl. btw) € 3,79 € 4,02

1 stuk
€ 3,79 /stuk
10 stuks
€ 3,41 /stuk
50 stuks
€ 2,84 /stuk
  • LEVERINGSVORM
In winkelmandje
Toevoegen aan verlanglijst

Nuttige informatie

  • 1 Jaar 
  • Betaal veilig met verschillende betaalmethoden
  • Levering boven €500 is gratis
  • Producten worden binnen de 7 dagen geleverd
Contact
LEVERINGSVORM: Pot 9 cm

Gewone waterbies (Eleocharis palustris) is een overblijvende oever- en moerasplant met rechtopstaande, vrijwel bladloze stengels. Bovenaan iedere stengel verschijnt van mei tot augustus een kleine bruine tot bijna zwarte bloeiaar. De plant wordt meestal 10 tot 50 cm hoog, al kan hij op een voedselrijke, permanent natte bodem hoger uitgroeien.

Ondergrondse wortelstokken vormen geleidelijk nieuwe bundels stengels. Zo ontstaat een gesloten begroeiing die geschikt is voor natuurlijke vijverranden, moeraszones, wadi's en natte slootkanten. Houd bij kleine vijvers rekening met deze uitbreidende groei; een vijvermand kan de wortelstokken beter begrenzen.

Eleocharis palustris verlangt een blijvend natte bodem en kan ook in ondiep water groeien. Een zonnige tot halfschaduwrijke plaats is geschikt. Gewone tuingrond die tijdens de zomer langdurig uitdroogt, past niet bij deze soort.

Oude of bruine stengels kunnen in het vroege voorjaar worden weggeknipt. Bemesting is in een normale moeras- of vijverzone doorgaans niet nodig. Vermijd een overvloedige mestgift aan de waterkant, omdat uitgespoelde voedingsstoffen algengroei kunnen bevorderen.

Gewone waterbies groeit het best in een natte oeverzone of in ondiep water. Plaats de wortelzone rond de waterlijn of maximaal ongeveer 10 cm onder het wateroppervlak. Een permanent diepe standplaats is minder geschikt. In een vijvermand moet het substraat voldoende zwaar zijn om niet uit te spoelen. Dek de bovenkant eventueel af met grind of vijversubstraat. Ook buiten de vijver kan de plant groeien, op voorwaarde dat de bodem voortdurend nat tot moerassig blijft en tijdens droge zomerperioden niet uitdroogt.

Eleocharis palustris breidt zich uit met ondergrondse wortelstokken. Vanuit die wortelstokken ontstaan op regelmatige afstand nieuwe bundels stengels, waardoor na verloop van tijd een zode wordt gevormd. In een ruime, natuurlijke oeverzone is dat doorgaans gewenst. In een kleine of strak aangelegde vijver kan de uitbreiding te ruim worden. Plant de waterbies daar bij voorkeur in een stevige vijvermand en verwijder uitlopers die buiten de voorziene zone verschijnen. Zo blijft de begroeiing beter begrensd zonder de plant jaarlijks volledig terug te zetten.

Ja, op het laagste en langdurig natte deel van een wadi kan gewone waterbies goed groeien. De bodem moet daar voldoende lang vochtig of drassig blijven. Een hogere rand die na regen snel opdroogt, is minder geschikt. Houd ook rekening met de uitbreiding via wortelstokken: in een ruime wadi kan dit helpen om een gesloten begroeiing te vormen, maar naast zwakker groeiende planten kan begrenzing nodig zijn. Een zonnige tot halfschaduwrijke ligging geeft doorgaans de beste ontwikkeling van de rechtopstaande stengels.

Een jaarlijkse zware snoei is niet nodig. Verwijder in het late winterseizoen of vroege voorjaar alleen de stengels die bruin, geknakt of afgestorven zijn. Knip niet diep in jonge groene scheuten die al vanuit de wortelstokken verschijnen. In zachte winters kunnen sommige stengels langer groen blijven; die hoeven niet preventief verwijderd te worden. Wanneer de zode te breed wordt, kunnen de buitenste wortelstokken worden afgestoken. Bij planten in een vijvermand is delen aangewezen zodra de mand volledig met wortels gevuld raakt.