- Alle producten
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- CHRYSANTHEMUM INDICUM 'JULIA'
- Vaste planten
Langdurige bloei in zachte kleurtinten
Chrysanthemum indicum 'Julia' vormt een afgeronde pol van ongeveer 80 cm hoog en 50 cm breed. Van september tot november verschijnen talrijke kleine, dichtgevulde bloemen. De roze rozetjes hebben aanvankelijk een donkerder, karmijnrood gestreept hart en worden tijdens het openen geleidelijk lichter. Daardoor zijn tegelijk roze, witroze, zalm- en crèmekleurige tinten zichtbaar.
De vertakte stengels geven de plant een bossige, koepelvormige groei. Het bovengrondse deel sterft tijdens de winter af en loopt in het voorjaar opnieuw uit. 'Julia' past vooraan of midden in een vasteplantenborder en kan ook in een ruime pot worden gehouden.
Standplaats en bodem
Plant deze tuinchrysant in de zon of lichte halfschaduw. Een plaats met voldoende licht maar zonder verzengende middagzon helpt om uitdroging te beperken. De bodem moet vruchtbaar, vochthoudend en goed doorlatend zijn. Langdurig natte, zware grond verhoogt tijdens de winter het risico op wortelproblemen.
Snoei en onderhoud
Knip de afgestorven stengels aan het begin van het voorjaar terug. Voor een compactere, sterker vertakte plant kunnen de jonge stengels in het voorjaar worden getopt. Een tweede lichte snoeibeurt is mogelijk tot omstreeks juli; later snoeien kan de najaarsbloei vertragen. Geef tijdens droge zomerperioden tijdig water, vooral bij planten in pot.
De gevulde bloemen openen roze met een donkerder hart waarin lichtrode tot karmijnrode strepen zichtbaar zijn. Naarmate de bloemen verder opengaan, verbleken ze naar witroze en ontstaan ook zalm- en crèmekleurige nuances. Omdat niet alle bloemhoofdjes tegelijk openen, vertoont de plant tijdens de bloei meerdere kleurtinten. De bloemen zijn klein, ongeveer 4 cm breed, en staan in groepen aan de uiteinden van de vertakte stengels.
Ja, 'Julia' kan in België doorgaans in de volle grond overwinteren wanneer de bodem goed afwatert. Het bovengrondse deel sterft af, waarna de plant in het voorjaar opnieuw uitloopt. Vooral winterse nattigheid vormt een aandachtspunt: in zware of verdichte grond kunnen de wortels beschadigd raken. Laat de afgestorven stengels tijdens de winter staan en knip ze pas in maart of april terug. Een plant in pot is gevoeliger voor vorst en aanhoudend natte potgrond.
Het lichter worden van de bloemen is een normaal raskenmerk. De rozetjes openen roze met een donkerder hart en verbleken vervolgens naar witroze, zalm en crème. Zonlicht, temperatuur en de ouderdom van afzonderlijke bloemen beïnvloeden hoe sterk deze kleurverandering zichtbaar wordt. Het is dus geen aanwijzing voor een tekort of ziekte. Door uitgebloeide bloemen regelmatig te verwijderen, blijven de jongere, intenser gekleurde bloemen beter zichtbaar.
Top de jonge stengels in het voorjaar wanneer een lage, sterk vertakte pol gewenst is. De plant vormt daardoor meer zijscheuten en krijgt een regelmatiger afgeronde groei. Een tweede lichte knipbeurt kan tot omstreeks juli worden uitgevoerd en levert doorgaans meer, maar kleinere bloemen op. Snoei daarna niet meer, omdat de plant tijd nodig heeft om bloemknoppen voor de herfst te vormen. Op een te schaduwrijke standplaats kunnen de stengels langer en minder stevig worden.
Ja, 'Julia' kan in een ruime pot met drainagegaten worden gehouden. Gebruik luchtige, vruchtbare potgrond en voorkom dat er water onder in de pot blijft staan. Tijdens de zomer droogt een pot sneller uit dan de volle grond, waardoor regelmatig water geven nodig is. Laat de kluit echter niet voortdurend nat blijven. Zet de pot in de winter beschut tegen aanhoudende regen en strenge vorst, want een wortelkluit in pot koelt sneller af dan een plant in de volle grond.