ASTER SIBIRICUS

Aster sibiricus blijft doorgaans laag en bereikt ongeveer 30 cm hoogte. Daardoor kan de plant vooraan in een border worden gezet zonder lagere planten volledig aan het zicht te onttrekken. De beperkte groeihoogte maakt hem eveneens bruikbaar in een rotstuin of tussen lage vaste planten. De uiteindelijke ontwikkeling hangt mee af van de bodem, de hoeveelheid licht en de beschikbaarheid van vocht tijdens het groeiseizoen.

Ja. De lage groei en voorkeur voor een zonnige, goed doorlatende bodem maken de Siberische aster geschikt voor een rotstuin. Plant hem op een plaats waar regenwater niet langdurig rond de wortels blijft staan. Een stenige of zandige bodem kan geschikt zijn, maar mag tijdens de beworteling niet volledig uitdrogen. Vermijd vooral zware grond waarin tijdens de winter water blijft staan.

Ja. De Siberische aster is afkomstig uit koude noordelijke streken en is goed winterhard in het Belgische klimaat. De bovengrondse delen sterven tijdens de winter af, maar de plant loopt in het voorjaar opnieuw uit. Een goed doorlatende bodem blijft belangrijk: winterkou vormt doorgaans minder een probleem dan een combinatie van koude en langdurig natte grond.

Aster sibiricus groeit het best in een normale tot zandige of stenige bodem die overtollig water vlot afvoert. Vooral in de winter is een goede drainage belangrijk. Op zware grond kan de structuur worden verbeterd, maar de plant wordt bij voorkeur meteen op een van nature doorlatende plaats gezet. Geef na het planten water totdat hij voldoende is ingeworteld.

De afgestorven stengels kunnen aan het einde van de winter worden verwijderd, kort voordat de nieuwe scheuten verschijnen. Terugsnoeien in het najaar is niet noodzakelijk. Wie het droge loof tijdens de winter laat staan, kan tot het voorjaar wachten. Knip dan het oude materiaal laag boven de grond weg zonder de jonge uitlopers te beschadigen.