ANEMONE CANADENSIS

Alleen wanneer haar uitbreiding goed wordt opgevolgd. Anemone canadensis verspreidt zich met ondergrondse wortelstokken en kan daardoor meer ruimte innemen dan oorspronkelijk voorzien. In een kleine, gemengde border kan ze traag groeiende buurplanten verdringen. Ze komt beter tot haar recht in een ruim plantvak waar ze een gesloten begroeiing mag vormen. Wie haar toch in een kleinere border gebruikt, kan de buitenste wortelstokken regelmatig afsteken en verwijderen.

Ja, op voorwaarde dat de bodem voldoende vochthoudend blijft. In de volle zon droogt de grond sneller uit, waardoor vooral pas aangeplante exemplaren extra water kunnen vragen. Op lichtere of drogere grond is halfschaduw doorgaans geschikter. Vermijd zowel langdurig uitgedroogde grond als een standplaats waar water voortdurend rond de wortels blijft staan. Een humusrijke, vochtige maar doorlatende bodem geeft de meest gelijkmatige groei.

Controleer in het vroege voorjaar de rand van het plantvak en steek uitlopende wortelstokken af voordat de nieuwe groei goed op gang komt. Verwijder ook losse wortelstukken, want daaruit kunnen opnieuw scheuten ontstaan. Een duidelijke begrenzing langs kwetsbare buurplanten maakt het onderhoud eenvoudiger. Plant Canadese anemoon bij voorkeur meteen op een plaats waar haar uitbreidende groei gewenst is; dan wordt deze eigenschap benut in plaats van bestreden.

Ja, een vijverrand is geschikt wanneer de bodem er vochtig en voldoende luchtig blijft. De plant verdraagt een frisse, vochthoudende grond en kan daar na verloop van tijd een gesloten begroeiing vormen. Plant haar niet in het water zelf en vermijd een permanent drassige bodem zonder afwatering. Houd bovendien rekening met de wortelstokken: langs een kleine vijver kan begrenzing nodig zijn om te voorkomen dat de plant andere oeverbeplanting binnendringt.

Nee. Anemone canadensis is een bladverliezende vaste plant waarvan de bovengrondse delen in het najaar afsterven. De plant overwintert ondergronds en loopt in het voorjaar opnieuw uit vanuit haar wortelstokken. Het afgestorven blad kan tijdens de winter blijven liggen als bescherming van de bodem en in het vroege voorjaar worden verwijderd. De plaats lijkt in de winter dus grotendeels leeg, maar kan tijdens het groeiseizoen opnieuw dicht begroeid raken.