- All products
- Sierplanten
- Bomen
- Loofbomen
- SORBUS AUCUPARIA EDULIS
- Loofbomen
De eetbare lijsterbes (Sorbus aucuparia var. edulis) onderscheidt zich door zijn grotere, talrijke oranjerode vruchten. Ze hebben een zoetzure smaak en zijn minder bitter dan die van de gewone lijsterbes. De vruchten rijpen vanaf augustus en worden vooral gebruikt voor gelei, confituur, sap en andere bereidingen.
De boom vormt een vrij open, smal piramidale tot ovale kroon die regelmatiger groeit dan bij de gewone lijsterbes. Het geveerde blad is relatief groot en donkergroen. In de herfst kan het verkleuren van geel en oranje tot rood. In mei verschijnen witte bloemtuilen, gevolgd door opvallende vruchtentrossen die ook door vogels worden gegeten.
Op een geschikte groeiplaats wordt deze lijsterbes doorgaans 8 tot 12 m hoog. Hij groeit op uiteenlopende, goed doorluchte bodems en verdraagt ook voedselarmere zand- en leemgrond. Een zonnige standplaats bevordert de bloei en vruchtvorming, al wordt halfschaduw eveneens verdragen. Volledig ingewortelde bomen kunnen tijdelijke droogte aan.
De boom is goed winterhard en windbestendig in België. Verdichte grond en gesloten verharding rond de stam worden slecht verdragen, omdat de wortels voldoende lucht nodig hebben. Voorzie daarom een ruime, open plantplaats. Door de combinatie van eetbare vruchten, herfstkleur en een regelmatige kroon past deze vorm vooral als solitaire boom in een grotere tuin, boomgaard of landschappelijke beplanting.
Ja. De oranjerode vruchten zijn eetbaar en smaken zoetzuur, met minder bitterheid dan de vruchten van de gewone lijsterbes. Ze worden vooral verwerkt tot gelei, confituur, sap of siroop. Door verhitting wordt de smaak zachter en zijn de vruchten aangenamer om te eten. De trossen rijpen doorgaans vanaf augustus. Vogels eten de vruchten eveneens graag, waardoor tijdig oogsten nodig kan zijn wanneer ze voor verwerking bestemd zijn.
De eetbare lijsterbes draagt grotere en talrijkere vruchten die minder bitter smaken. Ook het blad is doorgaans groter en donkerder. De kroon groeit regelmatiger en ontwikkelt zich van smal piramidaal tot ovaal, terwijl de gewone lijsterbes vaak een lossere en grilligere kroon vormt. Deze verschillen maken Sorbus aucuparia var. edulis vooral interessant voor wie de sierwaarde van een lijsterbes wil combineren met vruchten die geschikt zijn voor verwerking.
Op een geschikte groeiplaats bereikt deze eetbare lijsterbes doorgaans een hoogte van ongeveer 8 tot 12 m. De kroon wordt met de jaren ovaal en blijft vrij open. De uiteindelijke afmetingen hangen af van de bodem, de beschikbare wortelruimte en de vochtvoorziening. Door zijn omvang is de boom vooral geschikt voor grotere tuinen, boomgaarden en landschappelijke beplantingen. Houd bij de aanplant voldoende afstand tot gebouwen en voorzie een ruime, onverharde wortelzone.
Ja, op goed doorlatende zandgrond kan deze lijsterbes groeien, ook wanneer de bodem relatief voedselarm is. Jonge bomen hebben tijdens droge perioden wel extra water nodig om goed in te wortelen. Een gevestigd exemplaar verdraagt tijdelijke droogte beter. Langdurig kurkdroge grond kan de groei en vruchtontwikkeling beperken. Verbeter zeer arme zandgrond bij de aanplant met organisch materiaal, maar vermijd een plantgat waarin water blijft staan.
De wortels van deze lijsterbes verdragen bodemverdichting en een afgesloten oppervlak slecht. Onder verharding bevat de grond minder lucht en kan regenwater moeilijker tot de wortelzone doordringen. Dat belemmert de wortelontwikkeling en kan op termijn de groei en conditie van de boom verminderen. Plant hem daarom in een ruime, open boomspiegel of onverharde plantstrook. Ook tijdens bouwwerken moet zwaar verkeer boven de toekomstige wortelzone worden vermeden.