SHEPHERDIA ARGENTEA

Nee. Zilverbuffelbes is tweehuizig: mannelijke en vrouwelijke bloemen staan op afzonderlijke planten. Alleen vrouwelijke exemplaren kunnen vruchten dragen, en daarvoor is stuifmeel van een mannelijke plant nodig. Wie de struik voor de vruchten aanplant, heeft dus minstens één plant van elk geslacht nodig. Wanneer het geslacht bij aankoop niet bekend is, kan vooraf geen vruchtzetting worden gegarandeerd. Een mannelijke plant kan meerdere vrouwelijke planten bestuiven wanneer ze voldoende dicht bij elkaar staan en ongeveer gelijktijdig bloeien.

Ja, de rode vruchten zijn eetbaar, maar ze hebben een uitgesproken zure en wrange smaak. Daardoor worden ze vaker verwerkt dan rechtstreeks van de struik gegeten. Ze zijn bruikbaar voor jam, gelei en sap, eventueel in combinatie met zoeter fruit. Alleen vrouwelijke planten vormen vruchten en ook dan is bestuiving door een mannelijke plant noodzakelijk. De vruchtzetting kan van jaar tot jaar verschillen door de weersomstandigheden tijdens de vroege bloei.

Ja. Shepherdia argentea verdraagt zeewind beter dan veel andere bladverliezende struiken en kan daarom in kusttuinen worden toegepast. Geef de plant bij voorkeur een zonnige plaats en een goed doorlatende bodem. Tijdens de eerste jaren blijft regelmatig water geven nodig totdat het wortelgestel voldoende ontwikkeld is. Houd ook rekening met de losse groei, de uiteindelijke omvang en de doornige takken. Op een sterk blootgestelde plaats kan enige beschutting tijdens de eerste groeijaren de aanslag verbeteren.

Ja, een goed ingewortelde zilverbuffelbes verdraagt droge perioden doorgaans goed. Vooral een zonnige, goed doorlatende bodem past bij deze soort. Jonge planten hebben tijdens langdurige droogte wel extra water nodig, omdat hun wortelgestel nog niet volledig ontwikkeld is. Vermijd een standplaats waar water langdurig rond de wortels blijft staan. Op zeer arme of droge grond kan de groei beperkter blijven, maar zulke omstandigheden zijn doorgaans geschikter dan een voortdurend natte bodem.

Reken in de tuin doorgaans op een grote struik van ongeveer 2 tot 5 meter hoog. De uiteindelijke maat varieert met de bodem, de beschikbare ruimte en de ouderdom van de plant. De groei is opgaand maar kan op latere leeftijd los en breed worden. Geef de struik daarom voldoende ruimte en plant hem niet vlak naast een smal pad. Snoei is mogelijk om storende of beschadigde takken te verwijderen, maar een te kleine standplaats voortdurend met snoei corrigeren is niet aangewezen.