SALVIA GLUTINOSA

Ja. Kleverige salie verdraagt lichte schaduw en groeit doorgaans het best in halfschaduw. Een plaats aan de rand van bladverliezende heesters of onder een luchtige boomkroon is geschikt. In diepe schaduw kan de plant losser groeien en minder bloemen vormen. Op een zonnigere plaats moet de bodem voldoende koel en gelijkmatig vochtig blijven. Een droge, hete standplaats past minder goed bij deze soort dan een beschutte plek met gefilterd licht.

De bladeren en stengels van Salvia glutinosa zijn van nature bedekt met kleverige klierharen. Het plakkerige oppervlak is dus geen aanwijzing voor een ziekte of een aantasting door bladluizen. Vooral bij warm weer kan dit kenmerk duidelijk voelbaar zijn. Controleer de plant alleen verder wanneer ook vervormde bladeren, verkleuring of zichtbare insecten aanwezig zijn. Zonder dergelijke symptomen hoort het kleverige blad bij de normale eigenschappen van deze saliesoort.

Kleverige salie groeit bij voorkeur in een humusrijke bodem die voldoende vocht vasthoudt zonder langdurig nat te blijven. Een neutrale tot kalkhoudende grond wordt goed verdragen. Op zware grond is een goede afwatering belangrijk, vooral tijdens de winter. Zeer droge zandgrond kan met compost of ander organisch materiaal worden verbeterd. Daardoor blijft de wortelzone tijdens droge zomerperioden langer koel en vochtig.

Salvia glutinosa kan zich op een geschikte standplaats spontaan uitzaaien. Dat past goed in een natuurlijke beplanting of een losse bosrand, maar kan ongewenst zijn in een strak aangelegde border. Knip in dat geval de uitgebloeide bloemstengels weg voordat de zaden volledig rijpen. Laat enkele stengels staan wanneer beperkte verspreiding welkom is. Jonge zaailingen kunnen worden verwijderd of verplant zodra ze groot genoeg zijn om goed herkenbaar te zijn.

Ja. Kleverige salie is doorgaans goed winterhard in België wanneer ze in doorlatende grond staat. Het blad en de stengels sterven na de eerste vorst af, maar de plant loopt in het voorjaar opnieuw vanuit de basis uit. Langdurig natte wintergrond vormt een groter risico dan gewone winterkou. Laat de afgestorven stengels eventueel tot het einde van de winter staan en knip ze terug voordat de nieuwe groei begint.