RHODODENDRON 'TAURUS'

Rhododendron 'Taurus' bereikt na ongeveer tien jaar doorgaans een hoogte van circa 1,5 meter. De uiteindelijke omvang hangt af van de bodem, lichtinval en beschikbare wortelruimte. Op een geschikte, humusrijke grond kan de struik daarna nog langzaam verder groeien. Houd bij het planten daarom voldoende afstand tot paden, muren en andere heesters. De cultivar is niet uitgesproken dwergachtig, maar blijft overzichtelijker dan veel sterk groeiende rhododendronhybriden.

Een plaats in halfschaduw heeft de voorkeur. Zachte ochtend- of avondzon wordt doorgaans goed verdragen, maar hete middagzon kan het blad en de oppervlakkige wortelzone sterk doen uitdrogen. Een zonnige standplaats is alleen bruikbaar wanneer de bodem zuur, humusrijk en gelijkmatig vochtig blijft. Vermijd warme plekken naast bestrating of een zuidgerichte muur. Een organische mulchlaag helpt om vocht vast te houden en sterke temperatuurschommelingen rond de wortels te beperken.

Geel blad met relatief groene nerven wijst vaak op een te hoge bodem-pH. In kalkrijke grond kan de plant bepaalde voedingsstoffen onvoldoende opnemen. Ook een verdichte, langdurig natte bodem kan vergeling veroorzaken doordat de wortels niet goed functioneren. Controleer daarom eerst de zuurtegraad en afwatering. Gebruik bij aanplant een geschikte zure, humusrijke bodem en geef bij voorkeur kalkarm water. Extra bemesting helpt weinig wanneer de eigenlijke oorzaak een verkeerde bodemreactie of slechte drainage is.

Ja, Rhododendron 'Taurus' is doorgaans goed winterhard in België. Een beschutte standplaats blijft gunstig omdat winterzon en uitdrogende wind vochtverlies uit het wintergroene blad kunnen veroorzaken. Vooral jonge of pas aangeplante exemplaren zijn daar gevoeliger voor. De bodem mag in de winter niet langdurig verzadigd blijven; natte grond veroorzaakt vaker schade dan gewone winterkou. Geef vóór een droge vorstperiode water wanneer de bodem nog niet bevroren is.

Regelmatige snoei is niet nodig. Verwijder alleen beschadigde, dode of storend groeiende takken, bij voorkeur kort na de bloei. Zo blijft voldoende tijd over voor de ontwikkeling van nieuwe scheuten en bloemknoppen. Uitgebloeide bloemtrossen mogen voorzichtig worden weggebroken zonder de jonge knoppen eronder te beschadigen, maar dit is niet noodzakelijk voor de gezondheid van de plant. Sterke verjongingssnoei wordt beter over meerdere jaren verdeeld, omdat de hergroei dan gelijkmatiger verloopt.