Rheum alexandrae onderscheidt zich door zijn ongebruikelijke, torenvormige bloeiwijzen. De kleine bloemen gaan grotendeels schuil achter grote, overlappende schutbladen. Deze zijn aanvankelijk licht geelgroen tot crèmekleurig en blijven geruime tijd decoratief.
De plant vormt een lage bladpol waaruit in juni en juli stevige bloeistengels oprijzen. Tijdens de bloei kan hij ongeveer 1,20 tot 1,50 meter hoog worden. In het najaar sterven de bovengrondse delen af, waarna de plant vanuit zijn wortelstok opnieuw uitloopt.
Standplaats en bodem
Deze sierrabarber groeit het best in een humusrijke, voedzame en blijvend frisse tot vochtige bodem. Een zonnige plaats is mogelijk wanneer de grond voldoende koel blijft. In Belgische tuinen is lichte halfschaduw doorgaans geschikter op plaatsen die tijdens de zomer snel opwarmen.
Langdurige droogte en hete, uitdrogende standplaatsen remmen de ontwikkeling. Een plek aan de vochtige rand van een vijver of in een koele border is geschikt, zolang de plant niet permanent onder water staat. Laat rond de bladpol voldoende ruimte, zodat de bloeiwijzen vrij kunnen uitgroeien.
