PARROTIA PERSICA 'VANESSA'

Parrotia persica 'Vanessa' bereikt op termijn doorgaans een hoogte van 7 tot 10 meter en een breedte van ongeveer 4 tot 5 meter. De uiteindelijke afmetingen hangen af van de bodem, de beschikbare wortelruimte en de groeiplaats. Door de opgaande takstand blijft de kroon smaller en regelmatiger dan bij de gewone Parrotia persica. Het is geen boom voor een zeer kleine plantplaats, maar de ovale kroon maakt hem wel bruikbaar waar een breed uitgroeiende vorm minder gewenst is.

'Vanessa' werd geselecteerd om zijn rechte harttak en meer opgaande zijtakken. Daardoor vormt deze cultivar een duidelijker ovale boomkroon dan de soort, die vaak breder en grilliger groeit. Dit verschil is vooral belangrijk wanneer een regelmatige boomvorm gewenst is. De cultivar behoudt de kenmerkende herfstverkleuring en de afbladderende schors van het Perzisch ijzerhout. De kleuren kunnen per jaar en standplaats variëren van geel tot rood en purper.

Parrotia persica 'Vanessa' bloeit doorgaans in februari en maart, voordat het blad uitloopt. De kleine bloemhoofdjes hebben geen opvallende kroonbladen, maar vallen op door hun felrode helmknoppen. Vooral oudere bomen bloeien duidelijk; bij jonge exemplaren kan de bloei nog beperkt blijven. Omdat de bloemen op het kale hout verschijnen, zijn ze ondanks hun geringe formaat goed zichtbaar. Na de bloei kunnen kleine, gehoornde doosvruchten ontstaan.

Een volledig verharde plantplaats is minder geschikt. Parrotia persica 'Vanessa' vormt een fijn en vrij oppervlakkig wortelgestel, waardoor voldoende open bodem rond de stam belangrijk is. Voorzie een ruime boomspiegel waarin regenwater en lucht de wortelzone kunnen bereiken. Houd ook rekening met de uiteindelijke kroonbreedte van ongeveer 4 tot 5 meter. Op een standplaats met weinig doorwortelbare ruimte kan de groei achterblijven en neemt de kans op hinder door oppervlakkige wortels toe.

Parrotia persica 'Vanessa' groeit goed in de zon tot halfschaduw. Een lichte standplaats bevordert doorgaans een duidelijke herfstverkleuring, maar ook bodemvocht en weersomstandigheden beïnvloeden de kleur. Het blad kan geel, rood en purper verkleuren; de precieze verhouding verschilt van jaar tot jaar. Kies bij voorkeur een goed vochthoudende bodem met voldoende open wortelruimte. Een plaats die langdurig uitdroogt is minder gunstig voor een gelijkmatige ontwikkeling van blad en kroon.