- All products
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Keukenkruiden
- ORIGANUM VULGARE
- Keukenkruiden
Aromatisch keukenkruid met een rijke zomerbloei
Wilde marjolein (Origanum vulgare), beter bekend als oregano, is een vaste plant met kruidig geurende bladeren. Het blad kan vers of gedroogd worden gebruikt in onder meer tomatengerechten, sauzen, soepen en marinades. Voor droging worden de takjes het best kort voor de bloei geoogst.
Van juli tot september verschijnen talrijke kleine, roze tot paars getinte bloemen in compacte bloeiwijzen. Ze leveren nectar aan bijen, vlinders en andere insecten. De plant wordt doorgaans 30 tot 60 cm hoog en vormt een bossige, licht spreidende pol.
Standplaats en verzorging
Origanum vulgare groeit het best op een warme, zonnige plaats. Een droge tot matig voedselrijke, goed doorlatende bodem is geschikt. Op zware grond is een goede afwatering belangrijk, want langdurig natte wintergrond kan wortelproblemen en uitval veroorzaken.
Een ingewortelde plant verdraagt tijdelijke droogte behoorlijk goed. De bovengrondse delen sterven in de winter af en lopen in het voorjaar opnieuw uit. Knip de oude stengels aan het einde van de winter of in het vroege voorjaar terug. Wilde marjolein past in een kruidentuin, zonnige border, rotstuin of pot met voldoende drainage.
Ja. Wilde marjolein is voldoende winterhard voor de Belgische tuin wanneer hij in goed doorlatende grond staat. De bovengrondse stengels sterven tijdens de winter af, maar de plant loopt in het voorjaar opnieuw uit. Vooral langdurig natte grond vormt een risico: in een zware of slecht gedraineerde bodem kunnen de wortels tijdens de winter wegrotten. Verbeter zo nodig de afwatering of plant oregano iets verhoogd. Exemplaren in pot zijn gevoeliger voor een combinatie van vorst en overtollig water; gebruik daarom een pot met vrije drainagegaten.
De jonge bladeren en scheuttoppen kunnen tijdens het groeiseizoen naar behoefte worden geoogst. Voor droging knipt u de stengels bij voorkeur kort voordat de bloemen volledig opengaan. Het blad is dan doorgaans sterk aromatisch. Oogst op een droge dag en laat de takjes op een luchtige, beschaduwde plaats drogen. Door niet alle stengels tegelijk weg te nemen, blijft een deel van de plant beschikbaar voor de zomerbloei en de insecten die daarop foerageren.
Wilde marjolein is aangepast aan zonnige plaatsen met een droge, luchtige bodem. In langdurig natte grond bevat de wortelzone te weinig zuurstof, waardoor wortels kunnen beschadigen of rotten. Dat probleem is vooral merkbaar tijdens natte winters. Op zware kleigrond helpt het om de plant verhoogd te zetten en de bodemstructuur te verbeteren. In een pot moet overtollig water vrij kunnen wegstromen. Een schotel waarin water blijft staan is daarom ongeschikt.
Ja. De roze tot paars getinte bloemen produceren in de zomer nectar en worden bezocht door bijen, vlinders en andere bestuivende insecten. De waarde is het grootst wanneer de plant op een zonnige plaats staat en niet tijdens de bloei wordt teruggesnoeid. Laat minstens een deel van de bloemstengels uitbloeien als de ecologische functie belangrijk is. Wilde marjolein combineert daardoor het gebruik als keukenkruid met een duidelijke functie in een insectvriendelijke beplanting.
Ja. Gebruik een pot met drainagegaten en een luchtig substraat waarin overtollig water snel wegloopt. Zet de plant in de zon en geef pas opnieuw water wanneer de bovenste grondlaag begint op te drogen. Wilde marjolein verdraagt droogte beter dan voortdurend natte potgrond. Tijdens de winter moet vooral waterverzadiging worden vermeden. Een pot droogt en bevriest wel sneller dan vollegrond, zodat bij langdurige strenge vorst een beschutte standplaats aangewezen kan zijn.