MOLINIA ARUNDINACEA

Molinia arundinacea bereikt tijdens de bloei doorgaans ongeveer 1,5 tot 2 meter. Die hoogte bestaat grotendeels uit dunne, luchtige bloeistengels; de eigenlijke bladpol blijft duidelijk lager. Daardoor oogt het gras minder massief dan andere siergrassen met een vergelijkbare bloeihoogte. Houd bij de plaatskeuze wel rekening met de lange halmen, zodat ze niet over een pad of lagere planten hangen.

Hoog pijpenstrootje groeit bij voorkeur in een frisse tot vochtige, losse bodem die overtollig water voldoende afvoert. Een kalkarme, zwak zure tot zure grond is het meest geschikt. Vermijd een sterk bemeste standplaats: op een te voedselrijke bodem kunnen de halmen minder stevig worden. Langdurig uitdrogende grond is eveneens ongunstig, vooral tijdens de vestigingsperiode.

Nee. Molinia arundinacea is niet wintergroen. Het blad en de bloeistengels verkleuren in de herfst goudgeel en sterven daarna bovengronds af. De droge halmen kunnen gedurende de winter blijven staan zolang ze voldoende stevig blijven. Ze worden pas in het vroege voorjaar verwijderd, waarna de plant opnieuw vanuit de basis uitloopt.

Knip de oude bladeren en halmen in het vroege voorjaar terug tot kort boven de grond, voordat de nieuwe groei begint. Snoei niet al in het najaar wanneer u het wintersilhouet wilt behouden. Oudere pollen die te breed of minder vitaal worden, kunnen in het voorjaar worden gedeeld en opnieuw geplant.

Nee. Molinia arundinacea groeit polvormig en verspreidt zich niet met lange, agressieve worteluitlopers. De pol wordt met de jaren geleidelijk breder. Wanneer hij te groot wordt, kan hij in het voorjaar worden opgenomen en gedeeld. De uiteindelijke ruimte wordt vooral bepaald door de brede, overhangende bloeistengels en niet alleen door de omvang van de bladpol.