Magnolia × loebneri 'Merrill' bloeit in april met grote, stervormige bloemen van ongeveer 10 tot 15 cm. De bloemen verschijnen vóór het blad en zijn wit met soms een roze tot lichtviolette streep aan de buitenzijde. Daardoor kunnen ze van een afstand een zachte roze zweem vertonen. De bloei is rijk en licht geurend.
Jonge exemplaren groeien aanvankelijk vrij opgaand. Later buigen de takken verder uit en ontstaat een brede, halfopen kroon die vaak even breed of breder wordt dan de plant hoog is. 'Merrill' ontwikkelt zich tot een forse struik of kleine boom van doorgaans 3 tot 5 meter, met oudere exemplaren die ongeveer 7 meter kunnen bereiken. De cultivar kan ook als meerstammige boom worden toegepast.
Een zonnige tot halfschaduwrijke, liefst beschutte standplaats ondersteunt een gelijkmatige groei en beschermt de vroege bloemen tegen koude wind. De bodem moet humusrijk, voldoende vochthoudend en goed doorlatend zijn. Langdurig natte, sterk verdichte of zeer droge grond is minder geschikt.
De bloemknoppen en bloemen zijn relatief minder gevoelig voor late nachtvorst dan bij verschillende andere vroegbloeiende magnolia's, maar schade blijft mogelijk tijdens een scherpe vorstperiode. Snoei is doorgaans niet nodig; geef de brede kroon vanaf de aanplant voldoende ruimte.
