- All products
- Sierplanten
- Sierstruiken
- Bladverliezend
- LONICERA KAMTSCHATICA 'EISBÄR®'
- Bladverliezend
Grote, vroegrijpende honingbessen
Lonicera kamtschatica 'Eisbär' vormt langwerpige, blauw berijpte bessen met sappig vruchtvlees. De smaak is friszoet en doet enigszins aan blauwe bes denken. De vruchten kunnen vers worden gegeten, maar zijn ook geschikt voor confituur en gelei. In België valt de oogst doorgaans in mei of begin juni, afhankelijk van het voorjaar.
De crèmewitte bloemen verschijnen al vroeg in het voorjaar. Voor een betrouwbare vruchtzetting plant u 'Eisbär' samen met een andere honingbes die in dezelfde periode bloeit. Eén struik kan bloeien zonder veel vruchten te vormen wanneer geschikt stuifmeel in de omgeving ontbreekt.
Groei en standplaats
'Eisbär' groeit opgaand en bossig tot ongeveer 1,5 meter hoog. De struik is bladverliezend en groeit eerder traag. Hij staat het best in de zon of lichte halfschaduw, op een humusrijke, vochthoudende maar doorlatende bodem. Langdurige droogte remt de groei en vruchtontwikkeling.
Een kalkrijke bodem is minder geschikt. Houd de grond tijdens droge voorjaars- en zomerperioden gelijkmatig vochtig en breng eventueel een organische mulchlaag aan. Snoei de eerste jaren beperkt; verwijder later vooral dood, zwak of sterk verouderd hout om de struik luchtig te houden.
Ja. Voor een betrouwbare vruchtzetting plant u 'Eisbär' bij voorkeur naast een andere cultivar van de honingbes die ongeveer gelijktijdig bloeit. Twee planten van exact dezelfde cultivar bieden onvoldoende genetische variatie voor een goede kruisbestuiving. Plant beide struiken op beperkte afstand van elkaar, zodat insecten het stuifmeel gemakkelijk kunnen overbrengen. De vroege bloei vraagt bovendien om een plaats waar bestuivende insecten bij zacht voorjaarsweer toegang hebben.
De vruchten rijpen in Belgische omstandigheden doorgaans vanaf mei tot begin juni. De precieze oogsttijd verschilt naargelang het voorjaar en de standplaats. Een volledig blauwe schil betekent niet altijd dat de bes al consumptierijp is. Wacht tot de vrucht gemakkelijk loslaat en het vruchtvlees roodpaars gekleurd is. Is het vruchtvlees nog groen, dan heeft de bes meestal nog tijd nodig om haar kenmerkende smaak te ontwikkelen.
Een uitgesproken kalkrijke bodem is minder geschikt. Honingbes groeit beter in een humusrijke, kalkarme grond die voldoende vocht vasthoudt zonder langdurig nat te blijven. Op kalkrijke bodem kan de opname van voedingsstoffen verstoord raken, met een zwakkere groei als gevolg. Verbeter de bodem met rijpe compost en gebruik bij voorkeur kalkarm gietwater. Bij een sterk kalkhoudende bodem is teelt in een ruime pot met aangepast substraat een beter beheersbare oplossing.
Een ontbrekende of ongeschikte bestuiver is de meest waarschijnlijke oorzaak. Plant een andere honingbescultivar met een overlappende bloeiperiode in de buurt. Ook uitdroging tijdens de bloei en vruchtontwikkeling kan de opbrengst beperken. Een erg kalkrijke bodem, weinig insectenactiviteit tijdens koud voorjaarsweer of een nog jonge plant kunnen eveneens een rol spelen. Houd de bodem gelijkmatig vochtig en vermijd sterke snoei, omdat die een deel van het vruchtdragende hout kan verwijderen.
Dat kan in een ruime pot met voldoende afwateringsgaten. Gebruik een humusrijk, kalkarm substraat dat vocht vasthoudt maar niet dichtslibt. Een pot droogt sneller uit dan volle grond, terwijl honingbes slecht reageert op langdurige droogte. Regelmatig water geven is daarom belangrijk, vooral tijdens de bloei en vruchtontwikkeling. Ook bij potteelt blijft kruisbestuiving nodig: plaats een tweede, gelijktijdig bloeiende honingbescultivar in de buurt. Verpot wanneer de wortelruimte te beperkt wordt.