GYMNOCLADUS DIOICA

Nee, doorgaans niet. De doodsbeenderenboom groeit uit tot een forse boom met een brede, open kroon en heeft zowel boven als onder de grond voldoende ruimte nodig. In cultuur bereikt hij vaak ongeveer 15 tot 20 meter, al kunnen oudere exemplaren groter worden. Hij komt het best tot zijn recht als solitaire boom in een groot gazon, park of ruime tuin. Dicht bij gebouwen, perceelsgrenzen of kleine terrassen is zijn uiteindelijke omvang meestal een beperking.

Dat hoeft niet op een probleem te wijzen. Gymnocladus dioica is tweehuizig, wat betekent dat mannelijke en vrouwelijke bloemen op afzonderlijke bomen voorkomen. Alleen een vrouwelijk exemplaar kan peulen dragen en daarvoor is bestuiving door een mannelijk exemplaar nodig. Daarnaast bloeien jonge bomen meestal nog niet. Zonder kennis van het geslacht en zonder een geschikte bestuiver in de omgeving kan de vorming van de dikke bruine peulen daarom niet worden gegarandeerd.

De late bladontwikkeling is een normale eigenschap van de soort. In het voorjaar blijft de grove, vrijwel kale takstructuur daardoor langer zichtbaar dan bij veel andere loofbomen. Dit betekent niet dat de boom afgestorven is. Controleer bij twijfel of de twijgen nog soepel zijn en onder de bast groen weefsel tonen. Zodra het blad verschijnt, ontwikkelen zich zeer grote, dubbel geveerde bladeren die de open kroon een opvallend lichte structuur geven.

De doodsbeenderenboom groeit het best in een diepe, vochthoudende en goed doorlatende bodem. Zowel zand-, leem- als kleigrond kan geschikt zijn wanneer overtollig water voldoende kan wegzakken. De boom verdraagt tijdelijk een hoge waterstand, maar aanhoudend natte en zuurstofarme grond verhoogt het risico op wortelproblemen. Voorzie bij aanplant een ruime, open boomspiegel; een volledig verharde standplaats is minder geschikt voor deze soort.

Een ruime afstand tot het terras is aangewezen. Gymnocladus dioica wordt een grote boom en ontwikkelt een brede kroon. Bovendien groeit hij minder goed wanneer de wortelzone grotendeels met gesloten verharding bedekt is. Kies daarom een plantplaats met voldoende open grond waarin regenwater en lucht de wortels kunnen bereiken. Houd ook rekening met de grote bladeren en, bij vrouwelijke bomen, de zware peulen die in de omgeving van de kroon kunnen vallen.