DRYAS SUENDERMANII

Zware kleigrond is alleen geschikt wanneer het overtollige water snel kan wegvloeien. Vooral natte wintergrond vormt een risico voor deze laagblijvende plant. Plant zilverkruid daarom bij voorkeur op een verhoogde plaats en werk grof zand, grind of steengruis door de bodem om de afwatering te verbeteren. Op compacte klei waar na regen langdurig water blijft staan, is een andere bodembedekker doorgaans een betere keuze.

Ja. De lage, matvormende groei en de voorkeur voor een zonnige, schrale en goed doorlatende bodem maken zilverkruid geschikt voor rotstuinen. De plant kan ook tussen stenen of langs een verhoogde borderrand worden gebruikt. Vermijd plaatsen waar regenwater zich rond de wortels verzamelt. Een bodem met wat kalk en voldoende minerale bestanddelen sluit het best aan bij zijn standplaatsbehoefte.

Zilverkruid is wintergroen en behoudt doorgaans zijn blad tijdens de winter. Het loof kan onder invloed van vorst, wind en wintervocht wel bruiner of minder fris ogen. Dat is niet noodzakelijk een teken dat de plant afgestorven is. Een zonnige standplaats met een goede afwatering helpt om het winterbeeld zo verzorgd mogelijk te houden.

Deze plant groeit het best in een neutrale tot kalkhoudende bodem. Belangrijker dan een hoge voedselrijkdom is een luchtige structuur waarin water snel wegzakt. Op zure grond is zilverkruid minder goed op zijn plaats. Voeg niet willekeurig kalk toe zonder de zuurtegraad te kennen; een bodemtest geeft aan of bekalking werkelijk nodig is.

Een te beschaduwde standplaats of een te voedselrijke, vochtige bodem kan de bloei beperken. Zet zilverkruid in de volle zon en vermijd rijke bemesting, omdat die vooral bladgroei kan stimuleren. Controleer ook of de bodem voldoende doorlatend is. Een open, schrale en kalkhoudende standplaats sluit het best aan bij de natuurlijke groeivoorkeur van deze bodembedekker.