- All products
- Sierplanten
- Bomen
- Meerstammige
- BETULA UTILIS 'DOORENBOS' MEERSTAM
- Meerstammige
Witte bast als belangrijkste sierwaarde
Betula utilis 'Doorenbos', de witte himalayaberk, dankt zijn populariteit aan de opvallend witte bast. Waar veel berken pas na jaren een lichte stam krijgen, kleurt de bast van 'Doorenbos' al op jonge leeftijd wit. De bast schilfert in dunne lagen af, waarbij tijdelijk een donkerdere onderlaag zichtbaar wordt die daarna opnieuw wit kleurt. In de meerstammige vorm wordt dit effect versterkt: meerdere witte stammen naast elkaar geven een krachtig winterbeeld, zeker tegen een donkere achtergrond van bijvoorbeeld een taxushaag of wintergroene beplanting.
Groeiwijze en afmetingen
De boom groeit matig snel en vormt een halfopen, eironde kroon die relatief veel licht doorlaat. Als meerstammige boom bereikt 'Doorenbos' op termijn een hoogte van ongeveer 10 tot 15 meter, afhankelijk van standplaats en bodem. Door de lichte kroon blijft onderbeplanting met schaduwverdragende vaste planten of siergrassen goed mogelijk.
Blad en herfstkleur
Het eivormige, grof gezaagde blad is glanzend donkergroen en loopt vroeg in het voorjaar uit. In de herfst verkleurt het opvallend goudgeel. In het voorjaar verschijnen lange, hangende katjes van tot ongeveer 12 cm, die het sierlijke karakter van de boom versterken.
Standplaats en bodem
'Doorenbos' vraagt een lichtrijke standplaats in de zon of lichte halfschaduw. De boom is weinig veeleisend wat bodem betreft en groeit op zand-, leem- en kleigrond, ook op voedselarmere bodems. Hij is goed winterhard in België en verdraagt wind goed, waardoor hij ook op meer open plaatsen toepasbaar is. Op erg droge zandgrond is water geven tijdens langdurige droogte aangewezen, zeker de eerste jaren na aanplant.
Beworteling en snoei
Zoals de meeste berken wortelt 'Doorenbos' oppervlakkig, met veel fijne wortels in de bovenste bodemlaag. Houd hier rekening mee bij verharding of intensieve beplanting dicht tegen de stammen. Snoei is doorgaans niet nodig; de meerstammige vorm ontwikkelt zich van nature evenwichtig. Is snoei toch gewenst, verwijder dan storende takken bij voorkeur in de zomer, wanneer de boom in vol blad staat. Bij snoei in late winter of vroeg voorjaar verliest een berk veel sap.
Toepassing
De meerstammige 'Doorenbos' komt het best tot zijn recht als solitair op een zichtlocatie, in een gazon, border of ruime voortuin. De combinatie van witte stammen, goudgele herfstkleur en een licht winterbeeld maakt hem het hele jaar door waardevol in de tuin.
'Doorenbos' is een selectie van de witte himalayaberk die specifiek gekozen werd omwille van zijn uitzonderlijk witte bast. In tegenstelling tot veel andere berken, waarbij de stam pas na jaren licht verkleurt, is de bast van 'Doorenbos' al op jonge leeftijd wit. De bast schilfert in dunne lagen af, waardoor tijdelijk een donkerdere onderlaag zichtbaar wordt. Na verloop van tijd kleurt die onderlaag opnieuw wit. Dit maakt 'Doorenbos' tot een van de meest gevraagde berken voor wie vooral de witte stammen belangrijk vindt, zeker in de meerstammige vorm.
Een meerstammige 'Doorenbos' bereikt op termijn een hoogte van ongeveer 10 tot 15 meter, afhankelijk van de standplaats en de bodem. De kroon is eirond en halfopen, waardoor de boom ondanks zijn hoogte een licht en transparant beeld behoudt. De groeisnelheid is middelmatig, dus het duurt meerdere jaren voordat de uiteindelijke hoogte bereikt wordt. Houd bij de aanplant rekening met voldoende ruimte rondom de boom, zodat de meerstammige structuur en de witte stammen goed zichtbaar blijven. Voor kleine tuinen is dit een boom die op termijn vrij fors wordt.
Ja, dat kan, maar houd rekening met de oppervlakkige beworteling. Berken vormen veel fijne wortels in de bovenste bodemlaag, waardoor de grond onder de kroon droger en armer kan zijn. Kies daarom voor sterke, droogteverdragende vaste planten, siergrassen of bodembedekkers die weinig eisen stellen. De halfopen kroon van 'Doorenbos' laat relatief veel licht door, wat de mogelijkheden voor onderbeplanting groter maakt dan bij bomen met een dichte kroon. Vermijd diep spitten of frezen onder de kroon, want dat beschadigt de fijne wortels.
Snoei is bij 'Doorenbos' doorgaans niet nodig: de meerstammige vorm ontwikkelt zich van nature evenwichtig en de kroon blijft licht van structuur. Wil je toch storende of te laag hangende takken verwijderen, doe dit dan bij voorkeur in de zomer, wanneer de boom in vol blad staat. Berken die in de late winter of het vroege voorjaar gesnoeid worden, verliezen veel sap uit de snoeiwonden. Dat verzwakt de boom onnodig. Beperk de snoei steeds tot het hoogstnoodzakelijke en verwijder takken volledig tot op de stam of gesteltak.
'Doorenbos' groeit op uiteenlopende bodems, van zand tot klei en leem, ook op voedselarmere grond. Op erg droge zandgrond is enige voorzichtigheid geboden: door de oppervlakkige beworteling is de boom gevoelig voor langdurige droogte. Geef daarom zeker de eerste jaren na aanplant extra water tijdens droge zomerperiodes. Een mulchlaag rond de stammen helpt de bodem vochtig te houden en beschermt de fijne wortels. Zodra de boom goed is ingeworteld, verdraagt hij tijdelijke droogte beter, al blijft een bodem die niet volledig uitdroogt de beste keuze.
