ALCEA ROSEA 'NIGRA'

De bloemen zijn niet zuiver zwart. Ze hebben een zeer donkere paarsrode tot bruinpaarse kleur, waardoor ze vanop afstand en bij gedempt licht bijna zwart lijken. In fel zonlicht worden de paarse en rode ondertonen duidelijker zichtbaar. De exacte kleurindruk kan bovendien variëren met de lichtinval en het ontwikkelingsstadium van de bloem.

Op een beschutte standplaats blijft de plant vaak zonder steun overeind, maar de bloemstengels kunnen 1,5 tot 2 meter hoog worden. Op open of winderige plaatsen is een discrete steun daarom aangewezen. Een standplaats tegen een zonnige muur biedt extra beschutting. Bind de stengels losjes vast, zodat ze niet worden afgekneld wanneer ze verder verdikken.

Alcea rosea 'Nigra' is botanisch een kortlevende vaste plant, maar wordt in de tuin vaak als tweejarige behandeld. Na aanplant of uitzaai vormt ze eerst een bladrozet en volgt de bloei meestal in het daaropvolgende seizoen. Hoe lang een exemplaar blijft staan, hangt onder meer af van de bodem en de winterse vochtigheid. Een goed doorlatende standplaats bevordert de overleving.

Oranje of bruine vlekken, vooral aan de onderzijde van het blad, wijzen vaak op stokroosroest. Deze schimmelziekte komt geregeld voor bij Alcea rosea. Verwijder aangetaste bladeren tijdig en ruim afgestorven blad in het najaar op. Voldoende luchtcirculatie en water geven aan de voet van de plant helpen het blad droger te houden en beperken zo de infectiedruk.

Kies een zonnige, bij voorkeur beschutte plaats met een voedzame en goed doorlatende bodem. Achteraan in een border of langs een muur komt de hoogte het best tot haar recht en zijn de bloemstengels minder kwetsbaar voor wind. Vermijd grond die tijdens de winter langdurig nat blijft. Door haar diepe beworteling wordt een gevestigde stokroos het best zo weinig mogelijk verplant.