Papieresdoorn met een opvallende afschilferende bast
De papieresdoorn (Acer griseum) onderscheidt zich vooral door zijn kaneelbruine tot roodbruine bast. Bij oudere takken en stammen laat deze los in dunne, gekrulde stroken. De schors komt het sterkst tot zijn recht in de winter, wanneer de boom geen bladeren draagt.
Deze esdoorn groeit traag en ontwikkelt zich geleidelijk tot een kleine of middelgrote boom met een ronde, enigszins grillige kroon. Het drietallige blad is in de zomer donkergroen en aan de onderzijde grijsgroen. In de herfst volgen uitgesproken oranje, rode en soms karmijnrode tinten.
Standplaats en bodem
Acer griseum groeit in de zon of halfschaduw. Een voedzame, humusrijke bodem die voldoende vocht vasthoudt maar goed afwatert, geeft de beste resultaten. De boom heeft een voorkeur voor een neutrale tot lichtzure grond. Langdurig natte, slecht doorlatende bodems zijn minder geschikt.
Door zijn trage groei en opvallende winterbeeld wordt de papieresdoorn bij voorkeur vrijstaand geplant, zodat de schors en natuurlijke kroonvorm goed zichtbaar blijven. Snoei is doorgaans beperkt tot het verwijderen van beschadigde of verkeerd geplaatste takken.
