EPILOBIUM ANGUSTIFOLIUM

Ja. Wilgenroosje vormt vertakte wortelstokken waaruit nieuwe stengels ontstaan en kan zo geleidelijk grotere groepen vormen. Ook de talrijke, lichte zaden worden gemakkelijk door de wind verspreid. De plant is daarom vooral geschikt voor ruime, natuurlijke beplantingen waar uitbreiding aanvaardbaar is. In kleinere borders kan de groei worden begrensd door ongewenste uitlopers te verwijderen. Knip uitgebloeide bloemstengels weg voordat de zaaddozen openen wanneer uitzaaiing niet gewenst is.

Wilgenroosje groeit op matig droge zandgrond, op voorwaarde dat de bodem niet langdurig volledig uitdroogt. De soort komt eveneens goed tot ontwikkeling op zandleem en andere doorlatende, matig voedselrijke gronden. Een zonnige standplaats is geschikt, maar ook lichte halfschaduw wordt verdragen. Op zeer droge grond kan de groei lager en minder krachtig blijven. Bij nieuwe aanplant is regelmatig water geven tijdens droge perioden nodig totdat de wortelstokken voldoende ontwikkeld zijn.

Alleen wanneer de beschikbare groeiruimte duidelijk wordt afgebakend. Wilgenroosje kan ongeveer anderhalve meter hoog worden en breidt zich zowel via wortelstokken als via zaad uit. Zonder opvolging kan de plant andere vaste planten verdringen. Voor een kleine, strak ingerichte border zijn compactere soorten doorgaans eenvoudiger te beheersen. In een ruime natuurtuin, ruige border of open hoek waar groepsvorming gewenst is, komt het natuurlijke groeigedrag beter tot zijn recht.

De afgestorven stengels kunnen in het najaar of vóór de nieuwe groei in het voorjaar tot bij de grond worden teruggeknipt. Wie ongewenste uitzaaiing wil beperken, verwijdert de bloemstengels eerder, zodra de bloei voorbij is en voordat de zaaddozen openspringen. Dit voorkomt niet dat de plant zich via wortelstokken uitbreidt. Controleer daarom bij begrensde beplantingen ook regelmatig de randen van de pol en verwijder uitlopers die buiten de voorziene ruimte groeien.