VIOLA LABRADORICA

Ja, een zonnige standplaats is mogelijk zolang de bodem niet langdurig uitdroogt. Op lichte zandgrond of een warme plek kan het blad tijdens droge zomers sneller achteruitgaan. Half­schaduw is vaak gemakkelijker omdat de grond daar langer fris blijft. Een humusrijke bodem helpt om vocht vast te houden, maar overtollig water moet wel kunnen wegzakken.

Kies bij voorkeur lichte halfschaduw in plaats van diepe schaduw. Onder bladverliezende heesters krijgt de plant in het voorjaar voldoende licht en is hij later beschermd tegen felle middagzon. Op een zeer donkere plaats kan de groei minder compact worden en kan de bloei afnemen. Ook onder heesters blijft voldoende bodemvocht belangrijk.

Niet betrouwbaar in alle omstandigheden. Een deel van het blad kan tijdens een zachte winter behouden blijven, maar koude, natte of schrale omstandigheden kunnen het loof beschadigen. Beschouw het Labradorviooltje daarom vooral als een winterharde vaste plant en niet als een gegarandeerd wintergroene bodembedekker. In het voorjaar ontwikkelt de plant opnieuw vers blad.

De plant vormt lage, compacte rozetten en kan geleidelijk een fijn tapijt ontwikkelen. De bedekking is minder krachtig dan bij snelgroeiende bodembedekkers en blijft daardoor geschikt voor kleinere vakken, padranden en onderbeplanting. Voor een gelijkmatig resultaat is aanplant in groep aangewezen. Houd tijdens de vestiging concurrerend onkruid onder controle.

Een humusrijke, goed doorlatende bodem die licht vochtig tot fris blijft, geeft het betrouwbaarste resultaat. De plant is minder geschikt voor uitgesproken droge grond. Vermijd eveneens plaatsen waar in de winter langdurig water blijft staan. Op lichte zandgrond kan compost het vochtvasthoudende vermogen verbeteren, zonder de afwatering te hinderen.