- Alle Produkte
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- VERONICASTRUM VIRGINICUM 'ERIKA'
- Vaste planten
Bleekroze bloemaren op donkere stengels
Veronicastrum virginicum 'Erika' onderscheidt zich door zijn paarsroze bloemknoppen, die tijdens de zomer openen tot lange aren met bleekroze bloemen. De vertakte bloeiwijzen staan op donkere, rechtopgaande stengels en vormen een duidelijk verticaal accent. De plant bereikt doorgaans een hoogte van ongeveer 1,2 tot 1,4 meter.
Het blad staat in kransen rond de stengels. De stevige, opgaande groei maakt deze cultivar vooral geschikt voor het midden of de achtergrond van een vasteplantenborder. De bloemen worden bezocht door bijen en andere bestuivende insecten.
Standplaats en bodem
'Erika' groeit het best in de zon of halfschaduw, op een diepe en vruchtbare bodem die voldoende vocht vasthoudt. Volle zon is geschikt wanneer de grond tijdens warme zomerperioden niet sterk uitdroogt. Langdurige droogte kan de groei en bloei beperken.
De plant is goed winterhard in België en sterft bovengronds af in de winter. De oude stengels kunnen in het late najaar worden verwijderd, maar mogen ook tot het vroege voorjaar blijven staan. Op een erg open en winderige plaats kunnen de hoge bloemstengels enige steun gebruiken.
De bloemknoppen van 'Erika' zijn paarsroze en openen tot bleekroze bloemen. Daardoor zijn binnen één bloeiwijze vaak verschillende roze tinten tegelijk zichtbaar. De bloemen staan in lange, slanke aren die bovenaan vertakken. De donkere bloemstengels versterken het kleurcontrast. De exacte kleurindruk kan enigszins variëren met het ontwikkelingsstadium van de bloemen en de hoeveelheid licht, maar bleekroze blijft kenmerkend voor deze cultivar.
Ja. 'Erika' groeit zowel in de zon als in lichte halfschaduw. Op een zonnige plaats is een bodem nodig die tijdens de zomer voldoende vochtig blijft. Halfschaduw kan daarom gunstig zijn op warme of snel uitdrogende standplaatsen. Vermijd diepe schaduw, omdat de plant daar minder krachtig kan groeien en de hoge stengels gemakkelijker naar het licht kunnen buigen. Een lichte plaats met vruchtbare, vochthoudende grond geeft doorgaans het evenwichtigste resultaat.
Langdurig droge grond is niet geschikt voor deze cultivar. 'Erika' ontwikkelt zich het best in een diepe, vruchtbare bodem die vocht vasthoudt zonder voortdurend drassig te blijven. Op lichte zandgrond helpt een jaarlijkse toevoeging van compost om het vochtvasthoudend vermogen te verbeteren. Geef tijdens langere droge perioden water, vooral bij jonge planten en op een zonnige standplaats. Een mulchlaag kan snelle uitdroging van de bovengrond beperken.
Op een beschutte standplaats blijven de rechtopgaande stengels doorgaans zelfstandig overeind. Op erg open plaatsen kunnen wind en zware regen de hoge, vertakte bloemstengels doen overhellen. Plaats indien nodig vroeg in het groeiseizoen een discrete plantensteun, zodat de stengels er natuurlijk doorheen groeien. Ook voldoende licht helpt om stevige groei te behouden. Op een te donkere of te voedselrijke plaats kunnen de stengels langer en minder stabiel worden.
Knip de afgestorven stengels in het late najaar of vóór de nieuwe groei in het vroege voorjaar tot dicht boven de grond terug. Wie het winterbeeld wil behouden, kan de stengels laten staan tot februari of maart. De plant loopt daarna opnieuw vanuit de basis uit. Tijdens het groeiseizoen is geen vormsnoei nodig. Uitgebloeide aren verwijderen is mogelijk, maar niet noodzakelijk voor het behoud van de plant.