TIARELLA CORDIFOLIA 'OAKLEAF'

'Oakleaf' wordt vooral gekozen om zijn opvallend gelobde blad, dat aan een eikenblad doet denken. Tijdens het groeiseizoen is het blad groen; bij lagere temperaturen kan het roodbrons verkleuren. De bloemaren openen lichtroze en worden later vrijwel wit. Daardoor ligt de sierwaarde niet alleen bij de voorjaarsbloei, maar ook bij de bladstructuur en de winterverkleuring.

De plant is doorgaans deels wintergroen. In een zachte, beschutte winter kan een groot deel van het blad aanwezig blijven en roodbrons verkleuren. Bij strengere vorst of ongunstige bodemomstandigheden kan meer blad afsterven. Beschadigd blad mag in het vroege voorjaar worden verwijderd, waarna de plant opnieuw uitloopt. Een goed doorlatende bodem helpt om winterse uitval te beperken.

Langdurig droge of schrale grond is niet geschikt. 'Oakleaf' groeit het best in een humusrijke bodem die voldoende vocht vasthoudt zonder in de winter drassig te blijven. Onder bomen en heesters kan wortelconcurrentie de bodem sterk uitdrogen. Een laag organisch materiaal en extra water tijdens langere droge perioden helpen daar om het blad gezond te houden.

Ja. De lage, spreidende groei maakt 'Oakleaf' bruikbaar als bodembedekkende vaste plant in halfschaduw en schaduw. Hij kan worden toegepast onder bladverliezende heesters of vooraan in een schaduwborder. De beste ontwikkeling volgt op een humusrijke, gelijkmatig vochtige bodem. Op sterk uitdrogende plaatsen blijft de groei doorgaans minder gesloten.

De bloemaren bevatten bloemen in verschillende ontwikkelingsstadia. Jonge bloemen zijn lichtroze en verbleken tijdens het openen geleidelijk naar wit. Daardoor kunnen beide kleuren tegelijk in één bloeiwijze zichtbaar zijn. Dit is een normaal raskenmerk en geen gevolg van een tekort of ziekte. De opstaande aren verschijnen in het late voorjaar boven het lage bladerdek.