- Alle Produkte
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- RUDBECKIA SUBTOMENTOSA 'HENRY EILERS'
- Vaste planten
Rudbeckia subtomentosa 'Henry Eilers' heeft een afwijkende bloemvorm: de gele lintbloemen zijn overlangs opgerold en lijken daardoor op fijne buisjes. Rond het bolle, bruine bloemhart ontstaat zo een luchtiger beeld dan bij Rudbeckia-cultivars met vlakke bloemblaadjes. De bloemen verschijnen van juli tot september op hoge, vertakte stengels.
Deze bladverliezende vaste plant groeit opgaand en bereikt in Belgische tuinen doorgaans een hoogte van ongeveer 1 tot 1,5 meter. De donkergroene bladeren verspreiden bij aanraking een licht zoete geur. De bloemstengels zijn geschikt als snijbloem. Op een beschaduwde plaats of in erg voedselrijke grond kunnen de hoge stengels minder stevig blijven en ondersteuning vragen.
Standplaats en bodem
'Henry Eilers' groeit het best in de volle zon, op een normale tot matig voedselrijke tuingrond die voldoende vocht vasthoudt maar goed afwatert. Een ingewortelde plant verdraagt tijdelijke droogte, al blijft een gelijkmatig frisse bodem gunstiger voor een langdurige bloei. Vermijd grond die tijdens de winter langdurig nat blijft.
De oude bloemstengels mogen gedurende de winter blijven staan voor structuur in de border. Knip ze tegen het einde van de winter terug voordat de nieuwe scheuten verschijnen.
De smalle bloemvorm is een vast cultivarkenmerk van 'Henry Eilers'. De gele lintbloemen zijn overlangs naar binnen gerold in plaats van vlak uitgespreid. Hierdoor lijken ze op fijne buisjes of smalle lepeltjes. Het is dus geen gevolg van droogte, vraat of een tekort aan voedingsstoffen. Juist deze afwijkende bloemvorm onderscheidt de cultivar van de gewone Rudbeckia subtomentosa en van de meeste andere hoge Rudbeckia-cultivars.
Op een zonnige standplaats vormt 'Henry Eilers' doorgaans stevige, opgaande stengels. Ondersteuning kan toch nuttig zijn op een winderige plek, in halfschaduw of op erg voedselrijke grond. Daar kunnen de stengels langer en minder stevig worden. Plaats een plantensteun bij voorkeur in het voorjaar, zodat de nieuwe groei er vanzelf doorheen groeit. Vermijd een overmatige stikstofbemesting, want die bevordert zachte groei en vergroot de kans op omvallen.
Een goed ingewortelde plant verdraagt tijdelijke droogte, maar 'Henry Eilers' groeit het krachtigst in een matig vochtige, goed doorlatende bodem. Op lichte zandgrond kan tijdens langdurige zomerdroogte extra water nodig zijn, vooral in het eerste jaar na aanplant. Langdurig natte wintergrond is minder geschikt. Een bodem met voldoende organisch materiaal helpt om vocht vast te houden zonder dat de wortels voortdurend nat blijven.
Ja. De hoge, vertakte bloemstengels en de opvallend smalle gele lintbloemen maken 'Henry Eilers' geschikt als snijbloem. Snijd stengels wanneer de bloemhoofden goed ontwikkeld zijn en de lintbloemen zich volledig hebben geopend. Gebruik bij voorkeur stevige stengels uit een zonnig gegroeide plant. Door niet alle bloemen tegelijk weg te nemen, blijft er ook voldoende bloei in de border over.
Knip de oude stengels tegen het einde van de winter tot dicht boven de grond terug, voordat de nieuwe scheuten beginnen uit te lopen. De uitgebloeide bloemhoofden kunnen tijdens de herfst en winter blijven staan en geven dan structuur aan de border. Wie ongewenste uitzaaiing wil beperken, kan de bloemhoofden eerder verwijderen. Tijdens het groeiseizoen is snoei niet noodzakelijk, al kan het wegnemen van verwelkte bloemen de bloeiperiode enigszins verlengen.