RHODODENDRON (Y) 'MARIETTA'

De bloemknoppen zijn koperkleurig tot crèmegeel en openen tot lichtgele bloemen. In de keel bevindt zich een goudbruine tekening, waardoor de bloemkleur meer diepte krijgt. De precieze tint kan enigszins variëren met het ontwikkelingsstadium van de bloem en de hoeveelheid licht. De hoofdbloei valt in België doorgaans in mei.

'Marietta' is een traag groeiende, lage cultivar met een breed afgeronde tot afgeplat bolvormige groeiwijze. Na ongeveer tien jaar blijft de struik doorgaans rond één meter of lager en is hij meestal breder dan hoog. De uiteindelijke afmetingen hangen mee af van bodem, vochtvoorziening en standplaats. Daardoor past deze rododendron beter in een beperkte ruimte dan sterk groeiende grootbloemige cultivars.

Ja, op een geschikte standplaats is 'Marietta' voldoende winterhard voor het Belgische klimaat. Een beschutte plek uit koude, uitdrogende wind heeft de voorkeur. Winterzon in combinatie met bevroren grond kan het wintergroene blad uitdrogen, omdat de wortels dan tijdelijk geen water opnemen. Een mulchlaag rond de oppervlakkige wortels helpt om sterke temperatuurschommelingen en uitdroging te beperken.

Kalkrijke grond is ongeschikt. 'Marietta' heeft een zure, humusrijke bodem nodig om voedingsstoffen goed te kunnen opnemen. Bij een te hoge pH kan chlorose ontstaan: het blad wordt geel terwijl de nerven groener blijven. Verbeter de standplaats met geschikt zuur organisch materiaal, maar vermijd een klein plantgat dat volledig met afwijkende grond wordt gevuld. Ook gietwater met veel kalk kan op termijn problemen veroorzaken.

Rododendrons vormen een fijn, oppervlakkig wortelstelsel dat voldoende zuurstof nodig heeft. Bij een te diepe aanplant blijft de wortelzone gemakkelijker nat en kan de groei sterk verminderen. Plaats de bovenkant van de kluit daarom gelijk met het omliggende maaiveld. Op zware of slecht doorlatende grond kan licht verhoogd planten veiliger zijn. Bedek de wortelzone met een dunne mulchlaag, zonder materiaal tegen de takbasis op te hopen.