- Alle Produkte
- Sierplanten
- Bomen
- Loofbomen
- QUERCUS RUBRA HOCHSTAM
- Loofbomen
Amerikaanse eik als hoogstam
De Amerikaanse eik (Quercus rubra) groeit uit tot een forse loofboom met een aanvankelijk breed ovale en later meer afgeronde kroon. Het grote, donkergroene blad heeft spits toelopende lobben. In het najaar verkleurt het doorgaans oranjerood tot roodbruin, al verschilt de intensiteit volgens standplaats en weersomstandigheden.
Deze hoogstam heeft een stamhoogte van 2,20 m. De kroon wordt met de jaren breed en de boom kan in België ongeveer 20 tot 25 meter hoog worden. Hij vraagt daarom voldoende ruimte boven én onder de grond en is minder geschikt voor een kleine tuin of een smalle plantstrook.
Standplaats en bodem
Quercus rubra groeit goed in de zon tot halfschaduw. Een diepe, doorlatende en bij voorkeur lichtzure tot neutrale bodem ondersteunt de beste ontwikkeling. Sterk kalkrijke grond kan de opname van voedingsstoffen bemoeilijken. Langdurig natte of sterk verdichte grond wordt slecht verdragen.
Geef jonge bomen tijdens droge perioden voldoende water, zodat de wortelkluit niet uitdroogt. Een ruime, vrijgehouden wortelzone is belangrijk; volledige verharding rond de stam beperkt de lucht- en watertoevoer naar de wortels. Snoei blijft doorgaans beperkt tot begeleidingssnoei en het verwijderen van beschadigde of ongunstig geplaatste takken.
Een Amerikaanse eik kan in Belgische omstandigheden ongeveer 20 tot 25 m hoog worden. De kroon wordt op latere leeftijd eveneens breed en neemt veel ruimte in. De uiteindelijke afmetingen hangen af van de bodem, de beschikbare wortelruimte en de standplaats. Deze hoogstam is daarom vooral geschikt voor grote tuinen, parken en ruime groenaanleg. Plant hem niet dicht bij gebouwen of perceelsgrenzen en houd rekening met de brede kroon die zich pas na meerdere jaren volledig ontwikkelt.
Het blad verkleurt doorgaans oranjerood, rood tot roodbruin, maar de kleurintensiteit is niet ieder jaar gelijk. Zonnige dagen en koele nachten tijdens de herfst bevorderen meestal de rode tinten. Bij zacht, nat of winderig herfstweer kan het blad sneller bruin worden of vroeg afvallen. Ook de standplaats en bodemconditie spelen een rol. De herfstverkleuring is kenmerkend voor de soort, maar een egaal felrode kroon kan daarom niet elk seizoen worden gegarandeerd.
Quercus rubra groeit het best op een licht zure tot neutrale bodem. Op uitgesproken kalkrijke grond kan de opname van bepaalde voedingsstoffen worden bemoeilijkt, met een zwakkere groei of bleker blad als mogelijk gevolg. Een diepe, luchtige en goed doorlatende bodem is belangrijker dan een rijk bemeste grond. Laat bij twijfel de zuurtegraad en structuur beoordelen voordat u plant. Een geschikte standplaats voorkomt dat een grote boom later moeilijk moet worden verplaatst of vervangen.
Doorgaans niet. De Amerikaanse eik ontwikkelt zich tot een forse boom met een brede kroon en een omvangrijk wortelgestel. Regelmatig snoeien om hem kunstmatig klein te houden verstoort de natuurlijke kroonvorm en veroorzaakt grote snoeiwonden. Voor een kleine tuin is een boomsoort of cultivar met een beperkt blijvende kroon geschikter. Quercus rubra komt beter tot zijn recht waar de kroon vrij kan uitgroeien en voldoende afstand tot gebouwen, leidingen en verharding beschikbaar is.
Een Amerikaanse eik vraagt weinig snoei wanneer hij voldoende ruimte heeft. Bij jonge bomen kan begeleidingssnoei nodig zijn om een evenwichtige kroon en een duidelijke doorgaande stam te behouden. Verwijder vooral beschadigde, kruisende of ongunstig geplaatste takken en vermijd zware snoei bij oudere exemplaren. Grote takken wegnemen veroorzaakt omvangrijke wonden die traag overgroeien. Laat ingrijpende krooncorrecties bij voorkeur uitvoeren door een vakbekwame boomverzorger.