- Alle Produkte
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- PAPAVER ORIENTALE 'QUEEN ALEXANDRA'
- Vaste planten
Zalmroze Oosterse papaver
Papaver orientale 'Queen Alexandra' bloeit in de late lente en vroege zomer met grote, enkelvoudige zalmroze bloemen. De donkere vlekken rond het bloemhart vormen een duidelijk contrast met de papierachtige bloemblaadjes. De bloemen staan op stevige, behaarde stengels boven het grijsgroene, diep ingesneden blad.
Deze vaste plant wordt doorgaans ongeveer 70 tot 90 cm hoog. Na de bloei vergeelt het loof en kan de plant tijdens de zomer grotendeels bovengronds verdwijnen. Dat is een normale rustperiode. Later in het seizoen kan opnieuw jong blad verschijnen.
Standplaats en bodem
'Queen Alexandra' groeit het best in de volle zon en in een diep losgemaakte, goed doorlatende bodem. Vooral tijdens de winter is een goede afwatering belangrijk. Langdurig natte grond verhoogt het risico op wortelproblemen. Op zware kleigrond is een verhoogde plantplaats of een structurele verbetering van de drainage aangewezen.
Geef de plant bij voorkeur meteen een vaste plaats. Oosterse papavers vormen stevige, vlezige wortels en herstellen niet altijd snel na verplanten. Omdat het blad in de zomer kan wegvallen, wordt de plant het best gecombineerd met vaste planten die de vrijgekomen ruimte later in het seizoen opvullen.
Het terugtrekken van het blad na de bloei is een normale eigenschap van Oosterse papavers. Het grijsgroene loof vergeelt en kan tijdens warme zomerweken vrijwel volledig verdwijnen. De wortels blijven ondergronds in rust en kunnen later opnieuw blad vormen. Markeer de standplaats zodat de rustende plant niet per ongeluk wordt beschadigd. Naburige vaste planten kunnen de tijdelijke lege ruimte opvullen, maar vermijd soorten die de papaver volledig overgroeien.
Dat kan alleen wanneer overtollig water voldoende snel wordt afgevoerd. Vooral natte grond in de winter is ongunstig voor Oosterse papavers. Maak zware kleigrond daarom diep los en verbeter de bodemstructuur over een ruime oppervlakte. Een licht verhoogde plantplaats kan eveneens helpen. Alleen zand in een klein plantgat mengen is minder geschikt, omdat daarin water kan blijven staan. Kies bij blijvend natte kleigrond liever een beter gedraineerde plek.
Verplanten is mogelijk, maar gebeurt het best zo weinig mogelijk. Oosterse papavers vormen stevige, vlezige wortels die bij het uitgraven gemakkelijk beschadigd raken. Kies daarom bij de aanplant meteen een geschikte, blijvende standplaats. Moet de plant toch worden verplaatst, doe dit dan tijdens een koele periode wanneer hij niet actief bloeit. Graaf ruim en diep uit, behoud zo veel mogelijk wortel en laat de bodem na het planten niet langdurig nat worden.
Uitgebloeide bloemstengels mogen worden weggeknipt wanneer zaaddozen niet gewenst zijn. Laat het blad staan zolang het nog groen is, zodat de plant reserves kan opslaan in de wortels. Verwijder het loof pas nadat het vanzelf geel en droog is geworden. De plant kan daarna tijdelijk bovengronds verdwijnen. Wie de zaaddozen decoratief vindt, kan enkele bloemstengels laten staan en pas later opruimen.
Kies vaste planten die later in het seizoen uitgroeien en zo de ruimte opvullen wanneer het papaverblad terugtrekt. Luchtige of opgaande planten geven de grote zalmroze bloemen voldoende ruimte en nemen het perk daarna visueel over. Houd bij het planten wel afstand van sterk woekerende soorten: die kunnen de rustende papaver verdringen. Geschikte buren moeten dezelfde zonnige standplaats verdragen, maar mogen de bodem tijdens de winter niet langdurig nat houden.