- Alle Produkte
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- PAPAVER ORIENTALE 'BEAUTY OF LIVERMERE'
- Vaste planten
Oosterse klaproos (Papaver orientale) 'Beauty of Livermere' bloeit in de late lente tot vroege zomer met grote, scharlakenrode bloemen. De gekreukte bloemblaadjes hebben aan de basis een donkere vlek en staan rond een donker paarszwart hart. De lange bloemstengels bereiken doorgaans een hoogte van ongeveer 90 tot 100 cm.
Deze vaste plant vormt een pol van diep ingesneden, grijsgroen blad. Kort na de bloei vergeelt het loof en kan de plant bovengronds grotendeels verdwijnen. In het najaar verschijnt doorgaans opnieuw een lage bladrozet. Zet de plant daarom tussen vaste planten die zich later in het seizoen ontwikkelen en de vrijgekomen ruimte opvangen.
Standplaats en verzorging
'Beauty of Livermere' bloeit het rijkst in de volle zon. Een voedzame, matig vochtige maar goed doorlatende bodem is belangrijk. Vooral natte grond tijdens de rustperiode wordt slecht verdragen. Eenmaal gevestigd blijft de plant bij voorkeur op dezelfde plaats, omdat Oosterse klaprozen verstoring van de wortels niet goed verdragen.
Verwijder uitgebloeide bloemstengels wanneer uitzaaiing niet gewenst is. Zaailingen behouden de eigenschappen van de cultivar niet noodzakelijk. De plant is goed winterhard in Belgische omstandigheden, op voorwaarde dat de bodem voldoende afwatert.
'Beauty of Livermere' bereikt tijdens de bloei doorgaans een hoogte van ongeveer 90 tot 100 cm. De bladeren blijven duidelijk lager en vormen een pol aan de voet van de plant. De uiteindelijke hoogte hangt mee af van licht, bodem en vochtvoorziening. Op een te voedselrijke of beschaduwde standplaats kunnen de bloemstengels slapper worden. Een open plek in de volle zon en een goed doorlatende bodem bevorderen een stevige, compacte groei.
Het is normaal dat het blad kort na de bloei vergeelt en grotendeels afsterft. De Oosterse klaproos gaat tijdens de zomer in rust en is daardoor soms tijdelijk nauwelijks zichtbaar. Dit wijst niet noodzakelijk op droogteschade of het afsterven van de plant. In het najaar verschijnt meestal opnieuw een lage bladrozet. Combineer deze cultivar met later ontwikkelende vaste planten, zodat zij de open ruimte tijdens de zomer bedekken.
Nee, langdurig natte grond is niet geschikt. Deze klaproos groeit het best in een voedzame bodem die vocht kan vasthouden maar overtollig water snel afvoert. Vooral tijdens de rustperiode kan stilstaand vocht wortelproblemen veroorzaken. Verbeter zware grond daarom vóór het planten met materiaal dat de structuur en drainage bevordert, of kies een iets verhoogde standplaats. Een permanent droge bodem is evenmin wenselijk tijdens de actieve groei en bloei.
Verplanten is mogelijk, maar gebeurt alleen wanneer het nodig is. Oosterse klaprozen vormen stevige wortels en reageren vaak minder goed op verstoring zodra ze gevestigd zijn. Verplaats de plant bij voorkeur tijdens de rustperiode en probeer de wortels zo weinig mogelijk te beschadigen. Kies meteen een zonnige, goed doorlatende definitieve standplaats. Houd er rekening mee dat achtergebleven worteldelen opnieuw kunnen uitlopen.
Niet noodzakelijk. Zaailingen kunnen afwijken van de oorspronkelijke cultivar en behouden de typische scharlakenrode bloemen met donkere tekening niet altijd volledig. Wie ongewenste uitzaaiing wil vermijden, verwijdert de bloemstengels voordat het zaad rijpt. Voor planten met dezelfde eigenschappen als 'Beauty of Livermere' is vegetatieve vermeerdering betrouwbaarder dan zaaien. Laat een gevestigde plant verder zoveel mogelijk ongemoeid.