LUZULA PILOSA 'IGEL'

Nee. 'Igel' groeit in compacte pollen en vormt geen lange uitlopers waarmee hij zich snel door de beplanting verspreidt. De pollen worden geleidelijk breder, maar blijven herkenbaar begrensd. Voor een gesloten bodembedekking moeten daarom meerdere planten bij elkaar worden gezet. Deze beheerste groei maakt de cultivar geschikt voor kleinere schaduwrijke plantvakken en voor combinaties met andere vaste planten.

Een tijdelijk drogere bodem wordt doorgaans beter verdragen dan langdurige droogte, maar droge schaduw is niet de beste standplaats. 'Igel' groeit gelijkmatiger op een humusrijke, vochthoudende en doorlatende bodem. Onder bomen en struiken kan concurrentie om water ontstaan. Geef daar tijdens langdurige droge perioden extra water, vooral in de eerste jaren na aanplant.

Volle zon is alleen geschikt wanneer de bodem voldoende vochtig blijft. Op een warme, droge standplaats kan het blad verdrogen en verliest de pol zijn frisse uiterlijk. Halfschaduw tot schaduw sluit beter aan bij de natuurlijke groeiomstandigheden van ruige veldbies. Vermijd tegelijk een bodem waarop water langdurig blijft staan, want ook daar ontwikkelt de plant zich minder goed.

Ja, 'Igel' is wintergroen en behoudt doorgaans een groot deel van zijn blad tijdens de Belgische winter. Na vorst, uitdrogende wind of een erg natte winter kunnen afzonderlijke bladeren bruin worden. Dat betekent niet dat de plant verloren is. Beschadigd blad kan in het vroege voorjaar voorzichtig worden verwijderd, waarna de pol opnieuw fris uitloopt.

Een volledige jaarlijkse snoeibeurt is niet nodig. Verwijder in het vroege voorjaar alleen afgestorven, beschadigd of verkleurd blad. Doe dit voordat de nieuwe bladeren duidelijk beginnen uit te lopen, zodat jonge scheuten niet worden beschadigd. Een lichte opschoning volstaat meestal om de compacte pol netjes te houden. Gezond groen blad mag blijven staan.