IRIS ENSATA (KAEMPFERI)

Iris ensata groeit goed in natte grond aan de vijverrand, maar is geen plant voor permanent diep water. Vooral tijdens de winter kan langdurig stilstaand water rond de wortelstokken problemen veroorzaken. Plant hem bij voorkeur in de vochtige oeverzone, rond het niveau van de waterspiegel, of in een natte border. In een vijvermand is een ondiepe plaats geschikt, zolang de plant niet het hele jaar ruim onder water staat. Tijdens de voorjaarsgroei en bloei mag de bodem wel voortdurend vochtig tot plaatselijk nat blijven.

Een matige bloei ontstaat vaak door een te droge standplaats tijdens het voorjaar, te veel schaduw of een pol die na meerdere jaren erg dicht is geworden. Houd de bodem vanaf het uitlopen tot na de bloei gelijkmatig vochtig en kies bij voorkeur een zonnige plek. Vermijd sterk kalkrijke grond. Oudere pollen kunnen worden gedeeld wanneer de bloei terugloopt. Houd er ook rekening mee dat pas geplante of gedeelde exemplaren eerst voldoende moeten inwortelen voordat ze opnieuw hun normale bloeirijkheid bereiken.

Ja. Iris kaempferi is een oudere botanische naam die nog geregeld in catalogi en in de handel voorkomt. De aanvaarde naam is Iris ensata; in het Nederlands wordt de plant Japanse iris genoemd. Beide namen verwijzen bij dit product dus naar dezelfde soort. De oude naam blijft nuttig voor de herkenbaarheid, maar heeft geen gevolgen voor de standplaats of verzorging. Bij benoemde cultivars kan de bloemkleur en bloemvorm wel duidelijk verschillen, zodat de cultivarnaam dan belangrijke aanvullende informatie geeft.

Japanse iris groeit het best in een humusrijke bodem die tijdens het groeiseizoen voortdurend vochtig blijft. Licht zure tot neutrale grond is het meest geschikt. Op sterk kalkrijke bodem kan de groei achterblijven. Verwerk organisch materiaal in droge of arme grond en voorkom dat de wortelzone in het voorjaar uitdroogt. Tegelijk moet de standplaats tijdens de winter voldoende lucht rond de wortels behouden; permanent stilstaand winterwater is minder gunstig. Een vochtige oever, regentuin of natte border sluit daarom beter aan bij de natuurlijke groeibehoefte dan een gewone droge border.

Een oudere pol kan worden gedeeld wanneer hij erg dicht wordt of minder rijk begint te bloeien. Doe dit bij voorkeur na de bloei of aan het begin van een nieuwe groeiperiode, zodat de delen opnieuw kunnen inwortelen. Verwijder zwakke of afgestorven stukken en plant de gezonde delen meteen terug in vochtige, humusrijke grond. Laat de wortels tijdens het verplanten niet uitdrogen. Delen is niet jaarlijks nodig; het wordt vooral toegepast wanneer de beschikbare ruimte volledig is ingenomen of wanneer de groeikracht zichtbaar afneemt.