- Alle Produkte
- Sierplanten
- Bodembedekkers
- HYDRANGEA ANOMALA PETIOLARIS 'SILVER LINING'
- Bodembedekkers
Klimhortensia Hydrangea anomala subsp. petiolaris 'Silver Lining' onderscheidt zich door zijn groene bladeren met een onregelmatige zilverwitte rand. Het bonte blad maakt deze bladverliezende cultivar ook buiten de bloeiperiode herkenbaar.
In juni en juli verschijnen brede, witte schermbloemen. De plant groeit aanvankelijk eerder traag doordat hij eerst een goed wortelgestel vormt. Een gevestigd exemplaar ontwikkelt stevige, houtige takken en hecht zich met hechtwortels aan ruwe muren, boomstammen en andere vaste oppervlakken.
Zonder verticale steun spreiden de takken zich over de bodem uit. Daardoor kan 'Silver Lining' ook worden gebruikt als hoge bodembedekker op beschaduwde taluds of onder oudere bomen. Jonge scheuten moeten bij toepassing als klimplant soms tijdelijk worden geleid.
Een standplaats in halfschaduw of lichte schaduw beperkt het risico op bladverbranding. Kies een humusrijke, vochthoudende maar goed doorlatende bodem. Langdurig droge grond en sterk kalkrijke bodems zijn minder geschikt. Op een zonnigere plaats moet de bodem tijdens droge perioden voldoende vochtig blijven.
Snoei is alleen nodig om de omvang te beperken of verkeerd groeiende takken te verwijderen. Doe dit bij voorkeur kort na de bloei. Controleer bij gebruik tegen een gebouw regelmatig of de scheuten niet onder dakranden of in goten groeien.
Ja. Een noordmuur met voldoende daglicht biedt doorgaans een geschikte standplaats voor deze klimhortensia. Het zilverbonte blad blijft daar beter beschermd tegen felle middagzon. De bodem aan de voet van een muur kan echter droger zijn dan verwacht, vooral onder een brede dakrand. Meng daarom organisch materiaal door de grond en controleer tijdens droge perioden regelmatig het bodemvocht. Volledige, diepe schaduw kan de bloei beperken, ook wanneer de bladgroei voldoende blijft.
Een gevestigd exemplaar hecht zichzelf met hechtwortels aan een ruw en stevig oppervlak. Een klimrek is daarom niet noodzakelijk, maar jonge scheuten moeten soms tijdelijk worden aangebonden om ze in de gewenste richting te leiden. Op gladde oppervlakken krijgen de hechtwortels weinig houvast. Plaats daar wel een stevige ondersteuning. Laat de plant niet rechtstreeks klimmen tegen loszittend pleisterwerk, beschadigd metselwerk of oppervlakken met afbladderende verf.
Klimhortensia's groeien tijdens de eerste jaren vaak langzaam en investeren aanvankelijk vooral in hun wortelgestel. Daardoor kunnen jonge planten enige tijd weinig verticale groei tonen. Zorg voor een humusrijke, gelijkmatig vochtige bodem en leid enkele hoofdscheuten naar het klimmende oppervlak. Zodra de plant goed is ingeworteld, neemt de groei doorgaans toe. Te droge grond, sterke wortelconcurrentie of een gladde wand kunnen de vestiging en het vasthechten vertragen.
Ja. Zonder muur, boomstam of andere verticale steun groeien de takken over de bodem en vormen ze geleidelijk een breed, houtig plantendek. Deze toepassing is vooral bruikbaar op een beschaduwde helling of onder oudere bomen, mits de grond niet te droog is. Houd rekening met de ruimte die de lange takken innemen en leid of snoei scheuten die buiten het voorziene plantvak groeien. Op sterk verdichte grond verloopt de vestiging minder vlot.
Het zilverwit gerande blad kan op een hete, droge standplaats gevoeliger zijn voor bladverbranding. Vooral felle middagzon in combinatie met een droge bodem vormt een risico. Ochtendzon of gefilterd licht wordt doorgaans beter verdragen. Wie de plant toch zonniger zet, kiest het best een vochthoudende bodem en brengt een organische mulchlaag aan. Geef tijdens langdurige droogte water aan de voet zonder de grond voortdurend nat te houden.