HYDRANGEA QUERCIFOLIA ICE CRYSTAL

'Ice Crystal' valt vooral op door het uitzonderlijk diep ingesneden blad met een zilvergrijze gloed. Daardoor oogt het blad fijner en scherper gelobd dan bij veel andere eikenbladhortensia's. De compacte, bossige groei en de uitgesproken paarsrode tot bordeauxrode herfstverkleuring versterken het onderscheid. De bloei bestaat uit roomwitte pluimen, maar het bijzondere blad blijft gedurende een groter deel van het tuinseizoen het belangrijkste herkenningspunt.

'Ice Crystal' bereikt doorgaans een hoogte van ongeveer 1,25 tot 1,5 meter. De struik groeit bossig en wordt ongeveer even breed, afhankelijk van de bodem, standplaats en beschikbare ruimte. Door deze beperkte afmetingen past hij beter in een kleinere border dan sterk groeiende eikenbladhortensia's. Houd bij het planten voldoende afstand tot naburige heesters, zodat de natuurlijke bladstructuur en de bloempluimen zichtbaar blijven.

Ja, deze cultivar groeit in de zon tot halfschaduw. In de volle zon is een vochthoudende bodem belangrijk, omdat het grote blad tijdens warme en droge periodes relatief veel water verliest. Een standplaats met ochtendzon of lichte namiddagschaduw beperkt de kans op droogtestress. Vermijd zowel langdurig uitgedroogde grond als een bodem waarin water blijft staan. Een voedzame, goed doorlatende tuingrond is het meest geschikt.

Deze eikenbladhortensia vraagt weinig snoei. Verwijder in het voorjaar alleen dode, beschadigde of zwakke takken. Is een vormcorrectie nodig, snoei dan bij voorkeur kort na de bloei. Eikenbladhortensia vormt zijn bloemknoppen op oudere scheuten, waardoor een sterke snoei in de winter of het voorjaar de bloei van dat jaar kan verminderen. Regelmatig hard terugsnoeien is daarom niet aangewezen.

De herfstverkleuring ontwikkelt zich wanneer de nachten koeler worden en het groeiseizoen afloopt. Het groene blad verandert dan naar paarsrode en bordeauxrode tinten. Op een standplaats met voldoende licht is de verkleuring doorgaans het duidelijkst. De exacte kleur en intensiteit verschillen per jaar en hangen onder meer samen met temperatuur, lichtinval, bodemvocht en de algemene conditie van de struik.