- Alle Produkte
- Sierplanten
- Bodembedekkers
- GLECHOMA HEDERACEA
- Bodembedekkers
Hondsdraf (Glechoma hederacea) is een lage, kruipende vaste plant met ronde tot niervormige bladeren. Bij kneuzing verspreidt het blad een uitgesproken aromatische geur. De blauwviolette bloemen verschijnen vooral in april en mei en worden bezocht door bijen en andere insecten.
De bovengrondse stengels wortelen waar ze de grond raken. Daardoor kan hondsdraf zich vlot uitbreiden en tussen houtgewassen een gesloten begroeiing vormen. Die groeikracht maakt de soort geschikt voor verwildering, maar vraagt enige opvolging naast kleine of zwak groeiende planten.
Glechoma hederacea groeit goed in halfschaduw en schaduw, bij voorkeur op een humusrijke, vochthoudende bodem. Een zonnige standplaats is eveneens mogelijk wanneer de grond voldoende vochtig blijft. Het blad blijft tijdens zachte winters gedeeltelijk aanwezig; na strengere vorst kan de plant bovengronds terugvallen en in het voorjaar opnieuw uitlopen.
Ja. Hondsdraf maakt kruipende stengels die op de knopen wortelen en zo geleidelijk nieuwe stukken grond innemen. Op een vochtige, humusrijke bodem kan de plant een dichte mat vormen. Dat is nuttig bij verwildering of onder houtgewassen, maar minder geschikt naast kleine, traag groeiende vaste planten. Ongewenste uitlopers zijn gemakkelijk weg te trekken zolang ze nog niet diep geworteld zijn. Controleer de randen van het plantvak daarom enkele keren per groeiseizoen.
Ja. Glechoma hederacea verdraagt halfschaduw en schaduw en kan daardoor onder bladverliezende bomen en struiken worden toegepast. De bodem mag daar niet langdurig volledig uitdrogen. Vooral humusrijke grond met voldoende vocht ondersteunt een gesloten begroeiing. Rechtstreeks onder oppervlakkig wortelende bomen kan concurrentie om water ontstaan; tijdens droge perioden is dan tijdelijk water geven aangewezen, zeker zolang de hondsdraf nog niet goed is ingeworteld.
Hondsdraf is in België doorgaans gedeeltelijk wintergroen. Tijdens zachte winters blijft een deel van het blad aanwezig. Bij langdurige of strengere vorst kan het bovengrondse gewas sterk terugvallen. De wortels zijn goed winterhard en lopen in het voorjaar opnieuw uit. Het winterbeeld hangt ook af van de standplaats: beschutte, niet te droge plekken behouden meestal langer blad dan open locaties die sterk aan vorst en wind zijn blootgesteld.
Dat kan wanneer de bodem voldoende vochthoudend is. In de volle zon droogt de grond sneller uit en kan de groei tijdens warme, droge perioden terugvallen. Halfschaduw sluit doorgaans beter aan bij de natuurlijke groeivoorkeur van hondsdraf. Op droge zandgrond is een zonnige standplaats daarom minder geschikt, tenzij de bodem met organisch materiaal wordt verbeterd en tijdens langdurige droogte extra water krijgt.
Ja. De blauwviolette bloemen leveren in het voorjaar voedsel aan bijen en andere bloembezoekende insecten. De bloei valt hoofdzakelijk in april en mei, al kunnen later nog afzonderlijke bloemen verschijnen. Omdat hondsdraf laag groeit, vormt de plant vooral een aanvulling op andere voorjaarsbloeiende soorten. Laat bloeiende delen ongemoeid zolang dit praktisch past binnen de beplanting.