- Alle Produkte
- Sierplanten
- Bijenplanten
- GERANIUM ROBERTIANUM
- Bijenplanten
Robertskruid (Geranium robertianum) is een luchtig groeiende, een- tot tweejarige plant voor beschaduwde tuinranden en open plekken onder struiken. De fijn verdeelde bladeren en bladstelen kleuren geregeld rood, vooral op armere of drogere standplaatsen. Bij aanraking verspreiden de bladeren en stengels een sterke, kenmerkende geur.
De kleine, helderroze bloemen verschijnen van het late voorjaar tot in de herfst en worden onder meer door bijen bezocht. Na de bloei ontstaan langgesnavelde vruchten. Zodra deze uitdrogen, springen de deelvruchten open en worden de zaden weggeslingerd. Daardoor kan de plant zich spontaan op geschikte plaatsen vestigen.
Geranium robertianum groeit het best in halfschaduw tot schaduw, op een humusrijke en voldoende vochtige bodem. De soort verdraagt ook stenige plaatsen en open voegen. Omdat robertskruid kortlevend is, blijft het vooral door natuurlijke uitzaai aanwezig. Verwijder uitgebloeide planten tijdig wanneer verdere verspreiding niet gewenst is.
Nee. Robertskruid is doorgaans een een- tot tweejarige plant en leeft dus aanzienlijk korter dan de meeste vaste Geranium-soorten. De plant blijft op een geschikte standplaats meestal aanwezig door spontane uitzaai. Afzonderlijke exemplaren sterven na de bloei en zaadvorming af, waarna nieuwe zaailingen hun plaats innemen. Laat daarom enkele vruchten uitrijpen wanneer u robertskruid blijvend in een natuurlijke tuinrand wilt behouden.
Robertskruid kan zich gemakkelijk uitzaaien. De rijpe vrucht springt bij droogte open en slingert de zaden weg, waardoor zaailingen ook op enige afstand van de moederplant kunnen verschijnen. Op humusrijke, beschaduwde plaatsen kunnen zo losse groepen ontstaan. Wie de verspreiding wil beperken, verwijdert de planten of uitgebloeide bloemstengels voordat de vruchten volledig rijp zijn. Jonge zaailingen zijn doorgaans eenvoudig uit te trekken.
Ja. Robertskruid groeit van nature op beschaduwde plaatsen, waaronder open bossen, struweelranden en de voet van muren. Halfschaduw tot schaduw is daarom geschikt. Een humusrijke bodem die voldoende vocht vasthoudt, geeft de meest gelijkmatige groei. De plant kan ook op stenige plaatsen en in voegen verschijnen, maar blijft daar meestal kleiner en kan sterker rood verkleuren wanneer de bodem droog of voedselarm is.
De sterke geur van robertskruid is een natuurlijke eigenschap van de soort. Vooral wanneer bladeren of stengels worden aangeraakt of gekneusd, komt de kenmerkende geur duidelijk vrij. Dit wijst niet op ziekte of aantasting. Wie gevoelig is voor de geur, plant robertskruid beter niet vlak naast een veelgebruikt pad of terras. In een losse bosrand valt dit kenmerk doorgaans minder op.
Ja. De roze bloemen worden onder meer door bijen bezocht. De lange bloeiperiode, van het late voorjaar tot in de herfst, maakt robertskruid bruikbaar in beschaduwde tuinranden waar het aanbod aan bloeiende planten beperkter kan zijn. De plant komt het best tot zijn recht in een losse, natuurlijke beplanting waarin spontane uitzaai aanvaardbaar is. Voor een blijvend bloemenaanbod combineert u hem met andere soorten die op verschillende momenten bloeien.