GERANIUM MACRORRHIZUM 'WHITE NESS'

'White Ness' valt vooral op door de zuiver witte bloemen. Veel andere cultivars van Geranium macrorrhizum bloeien roze, roodachtig of paars. Deze cultivar blijft bovendien relatief laag en vormt met zijn wortelstokken een dichte bladmat. Het lichtgroene, aromatische blad kan in het najaar bronsrood verkleuren. Daardoor ligt de sierwaarde niet alleen in de bloei, maar ook in het blad en de gesloten groei.

Ja, vooral onder bomen met een luchtige kroon en op plaatsen waar nog gefilterd licht komt. Een gevestigd exemplaar verdraagt droge halfschaduw behoorlijk goed. Bij pas aangeplante planten is regelmatig water geven belangrijk, omdat boomwortels veel vocht opnemen. Zeer donkere schaduw en grond die door zware wortelconcurrentie voortdurend kurkdroog blijft, geven doorgaans een minder gesloten begroeiing.

De wortelstokken breiden zich geleidelijk uit en vormen na verloop van tijd een gesloten mat. Daardoor krijgt nieuw onkruid minder licht en kiemruimte. Direct na de aanplant is de bodem nog niet bedekt en blijft wieden noodzakelijk. Ook hardnekkige wortelonkruiden moeten vóór het planten zorgvuldig worden verwijderd, omdat ze later moeilijk tussen de wortelstokken uit te halen zijn.

Deze cultivar is halfwintergroen. Tijdens zachte Belgische winters blijft doorgaans een deel van het blad aanwezig, vaak met bronsrode verkleuringen. Strenge vorst, koude wind of langdurig nat winterweer kunnen meer bladverlies veroorzaken. Beschadigd of verdroogd loof kan aan het einde van de winter worden verwijderd. De plant loopt in het voorjaar opnieuw uit vanuit de winterharde wortelstokken.

Een te brede mat kan in het voorjaar of na de bloei met een scherpe spade worden afgestoken. Overtollige stukken wortelstok worden volledig verwijderd of elders opnieuw geplant. Controleer de rand nadien op achtergebleven wortelstukken, want die kunnen opnieuw uitlopen. Regelmatig begrenzen is vooral nuttig langs paden of naast minder krachtige vaste planten.