- Alle Produkte
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Siergrassen
- FESTUCA AMETHYSTINA
- Siergrassen
Fijn, wintergroen siergras met paars getinte bloei
Festuca amethystina is een pollenvormend siergras met zeer dun, ingerold blad in een blauwgroene tint. Het blad wordt tot ongeveer 25 cm lang en vormt een dichte, compacte pol. Omdat het gras wintergroen is, behoudt het ook in het winterhalfjaar zijn structuur in de border.
In juni en juli verschijnen de bloeistengels duidelijk boven het blad, tot een totale hoogte van ongeveer 40 tot 60 cm. De aartjes zijn groen met een paarsroze zweem en verkleuren strokleurig naarmate het zaad afrijpt. Die bloei is opvallender en luchtiger dan bij de meeste andere lage zwenkgrassen.
Standplaats en bodem
Dit siergras groeit het best in de volle zon op een goed doorlatende, eerder arme tot matig voedzame bodem. Lichte schaduw wordt verdragen, maar de bladkleur blijft dan minder intens. Zodra de plant goed is ingeworteld, verdraagt hij droge periodes goed, wat hem geschikt maakt voor grindtuinen, rotstuinen en droge borderranden.
Een natte of zware, slecht doorlatende bodem is het grootste aandachtspunt: daar kan de pol in de winter wegvallen. Op vochtige gronden is het aangewezen de drainage te verbeteren of een andere standplaats te kiezen.
Onderhoud
Het onderhoud blijft beperkt. Omdat het gras wintergroen is, wordt het niet volledig afgeknipt. In het vroege voorjaar volstaat het om het afgestorven blad met de hand of een hark uit de pol te kammen. Uitgebloeide bloeistengels mogen na de zomer verwijderd worden.
Toepassing
Door zijn beperkte formaat en fijne textuur past Festuca amethystina in kleine tuinen, als randbeplanting en in groepen aangeplant in kiezel- of prairieborders. In grotere groepen komt het contrast tussen het blauwgroene blad en de paars getinte bloeipluimen het best tot zijn recht.
Festuca amethystina wordt duidelijk groter dan het bekendere blauw zwenkgras (Festuca glauca) en heeft een fijnere, meer haarachtige bladtextuur. De bladkleur is blauwgroen in plaats van intens zilverblauw. Het grootste verschil zit in de bloei: bij Festuca amethystina staan de bloeistengels opvallend hoog boven het blad en vertonen de aartjes een paarsroze zweem, waaraan de soort haar naam dankt. Wie vooral een sterk blauwe bladkleur zoekt, kiest beter Festuca glauca; wie een luchtiger, sierlijker bloeibeeld wil, is bij Festuca amethystina aan het juiste adres.
Ja. Zodra de plant goed is ingeworteld, verdraagt Festuca amethystina droge periodes goed. Een goed doorlatende bodem is daarbij zelfs een voorwaarde: op arme tot matig voedzame, droge grond blijft de pol compact en gezond. Enkel tijdens het eerste groeiseizoen na aanplant is regelmatig water geven aangewezen, zodat het wortelgestel zich goed kan ontwikkelen. Nattigheid is een groter risico dan droogte: op zware of slecht doorlatende grond kan de pol in de winter wegrotten. Dit maakt het gras geschikt voor grindtuinen, rotstuinen en zonnige, droge borderranden.
Ja, Festuca amethystina behoudt zijn blad in de winter en blijft zo ook in het koude seizoen een structuurplant in de border. Na een strenge winter kan het blad er wat minder fris uitzien, maar de pol loopt in het voorjaar gewoon opnieuw uit. Knip het gras daarom nooit volledig af zoals bij bladverliezende siergrassen. Kam in het vroege voorjaar het afgestorven blad uit de pol met de hand of een harkje. Zo blijft de plant compact en luchtig, en krijgt het nieuwe blad voldoende licht en ruimte.
Kies een standplaats in de volle zon op een goed doorlatende, eerder schrale bodem. In lichte schaduw groeit het gras nog wel, maar de blauwgroene bladkleur vervaagt er merkbaar. Vermijd vooral natte en zware gronden: daar is de kans op uitval in de winter het grootst. Op vochthoudende grond kan de drainage verbeterd worden door grof zand of grind in te werken. Het gras komt goed tot zijn recht als randbeplanting, in grind- en rotstuinen en in grotere groepen, waar het bloeibeeld met de paars getinte pluimen het meest opvalt.
Nee, bemesting is doorgaans niet nodig en zelfs af te raden. Festuca amethystina groeit van nature op arme tot matig voedzame bodems en blijft daar het meest compact en stevig. Op een te rijke of sterk bemeste grond wordt het blad slapper, valt de pol gemakkelijker open en vermindert de typische blauwgroene kleur. Een doorlatende, eerder schrale standplaats zonder extra voeding geeft het beste resultaat. Enkel bij aanplant in zeer arme omstandigheden kan een kleine hoeveelheid compost bij het plantgat volstaan.