- Alle Produkte
- Sierplanten
- Bodembedekkers
- CHIASTOPHYLLUM OPPOSITIFOLIUM 'JIM'S PRIDE'
- Bodembedekkers
Chiastophyllum oppositifolium 'Jim's Pride' vormt lage, dichte matten van vlezige bladeren met een donkergroen centrum en brede, roomwitte randen. Deze bonte bladtekening onderscheidt de cultivar duidelijk van de groenbladige soort. Het blad blijft doorgaans ook tijdens de winter aanwezig.
In de late lente en vroege zomer verschijnen kleine, gele klokbloemen aan sierlijk gebogen bloemstengels. De plant wordt ongeveer 15 tot 20 cm hoog en breidt zich geleidelijk uit via korte wortelstokken. Daardoor past hij tussen stenen, langs een beschaduwde muurrand, vooraan in een border of in een pot.
'Jim's Pride' groeit het best in halfschaduw tot schaduw, bij voorkeur op een beschutte plaats. Kies een humusarme tot matig voedselrijke bodem die vochthoudend maar goed doorlatend is. Langdurig natte grond zonder voldoende drainage wordt slecht verdragen. Na de bloei kunnen de uitgebloeide stengels worden teruggeknipt om de compacte vorm te behouden.
Slakken kunnen aan het vlezige blad vreten, vooral bij jonge planten en tijdens vochtige voorjaarsperiodes. Controle is vooral kort na het uitlopen aangewezen.
Ja, 'Jim's Pride' is een wintergroene vaste plant. De vlezige, roomwit gerande bladeren blijven doorgaans tijdens de winter aanwezig. Na periodes met strenge vorst of veel wintervocht kan een deel van het blad beschadigd raken. Dat tast de plant meestal niet blijvend aan; beschadigde bladeren kunnen in het voorjaar worden verwijderd. Een beschutte standplaats en een bodem die overtollig winterwater snel afvoert, helpen om het blad in goede conditie te houden.
Deze cultivar groeit het betrouwbaarst in halfschaduw tot schaduw. Vooral een plaats met ochtendzon en bescherming tegen felle middagzon is geschikt. Volle zon kan alleen op een bodem die voldoende vochthoudend blijft, maar vergroot tijdens droge zomers de kans op bladschade en groeistilstand. Op warme, stenige plaatsen met langdurige middagzon is de plant daarom minder geschikt. Een koele plek tussen stenen of langs een noord- of oostgerichte muur sluit beter aan bij zijn groeibehoefte.
'Jim's Pride' verlangt een vochthoudende maar goed doorlatende bodem. Zowel leem-, zand- als kalkhoudende grond kan geschikt zijn wanneer de structuur voldoende luchtig is en overtollig water weg kan. Zware, dichtgeslagen grond waarin tijdens de winter water blijft staan, verhoogt het risico op wortelproblemen. Meng op zulke plaatsen grof mineraal materiaal door de plantzone of plant iets verhoogd. Ook in een pot is een open substraat met een vrije afwatering noodzakelijk.
De plant breidt zich geleidelijk uit met korte wortelstokken en vormt na enkele jaren een lage, dichte mat. Hij groeit niet zo snel of agressief als veel klassieke bodembedekkers. Daardoor is 'Jim's Pride' vooral geschikt voor kleinere oppervlakken, rotstuinen, muurranden en open plekken tussen andere compacte vaste planten. Houd bij het planten rekening met een uiteindelijke breedte van ongeveer 20 tot 50 cm, afhankelijk van bodem, vocht en standplaats.
Slakken en huisjesslakken kunnen van het vlezige blad eten. Vooral jonge planten en vers uitgelopen bladeren zijn tijdens vochtige voorjaarsperiodes gevoelig. Controleer geregeld onder en rond de bladrozetten en verwijder schuilplaatsen zoals dicht opeengepakt plantenafval. Een luchtige standplaats en een bodem zonder voortdurend nat oppervlak beperken gunstige omstandigheden voor slakken. Oudere, goed gevestigde planten verdragen beperkte vraatschade doorgaans beter dan pas aangeplante exemplaren.