- Alle Produkte
- Sierplanten
- Bomen
- Loofbomen
- AESCULUS CARNEA
- Loofbomen
Rode paardenkastanje met rozerode bloempluimen
De rode paardenkastanje (Aesculus ×carnea) vormt een brede, dicht vertakte kroon. In mei verschijnen rechtopstaande, rozerode bloempluimen van ongeveer 15 tot 20 cm lang. Jonge bomen bloeien niet altijd meteen; de eerste rijke bloei volgt doorgaans pas wanneer de boom meerdere jaren oud is.
Deze kruising groeit trager en blijft kleiner dan de witte paardenkastanje, maar wordt nog steeds een forse boom. Reken op een uiteindelijke hoogte van ongeveer 15 tot 20 m en een kroonbreedte van 10 tot 15 m. Door de dichte kroon ontstaat veel schaduw, waardoor Aesculus ×carnea vooral geschikt is voor parken, lanen en ruime tuinen.
Het donkergroene, handvormig samengestelde blad loopt vroeg uit en blijft doorgaans lang aan de boom. De herfstkleur is eerder geelbruin dan uitgesproken. Er ontstaan meestal minder vruchten dan bij de witte paardenkastanje; de bolsters zijn weinig of minder stekelig.
Standplaats en aandachtspunten
Aesculus ×carnea groeit op verschillende grondsoorten, zolang de bodem voldoende doorlatend is en niet langdurig uitdroogt. Een zonnige tot halfschaduwrijke plaats biedt goede groeiomstandigheden. Door de diepe, goed vertakte beworteling vraagt de boom een ruime, onverdichte groeiplaats. Verharding direct rond de stam wordt minder goed verdragen tenzij een voldoende grote boomspiegel beschikbaar blijft.
De rode paardenkastanje kan worden aangetast door bloedingsziekte. Daarbij ontstaan donkere, vochtige plekken op stam of takken. Niet elke boom wordt getroffen, maar aantastingen moeten tijdig worden beoordeeld, zeker wanneer schors afsterft of takken beginnen terug te sterven.
| Geeignet für | Solitärbaum oder -pflanze, Hochstamm |
| Standort | Sonne, Halbschatten |
| Eigenschaft | Zierfrüchte, Tiefwurzelnd, Bienenweide |
| Blütezeit | Mai |
| Blütenfarbe | Rosa |
| Wuchsgeschwindigkeit | Mittel |
Aesculus ×carnea bereikt in Belgische omstandigheden doorgaans een hoogte van ongeveer 15 tot 20 m. De brede kroon kan uiteindelijk 10 tot 15 m innemen. De beschikbare bodemruimte en groeiplaats beïnvloeden de uiteindelijke afmetingen. Door deze omvang is de rode paardenkastanje niet geschikt voor een kleine stadstuin. Voorzie voldoende afstand tot gebouwen, perceelsgrenzen en verhardingen. Ook onder de kroon is ruimte nodig, want het dichte bladerdek veroorzaakt diepe schaduw en beperkt daardoor de keuze aan onderbeplanting.
Een jonge rode paardenkastanje bloeit meestal niet onmiddellijk na het planten. De eerste opvallende bloempluimen verschijnen vaak pas wanneer de boom ongeveer acht tot tien jaar oud is, al kunnen leeftijd, boommaat en groeiomstandigheden dit beïnvloeden. Een reeds grotere boom kan daardoor eerder bloeien dan een jong exemplaar. De bloemen verschijnen hoofdzakelijk in mei en staan in rechtopstaande, rozerode pluimen. Een gezonde groei op een voldoende ruime, niet te droge standplaats ondersteunt de ontwikkeling van de kroon en de latere bloei.
De rode paardenkastanje groeit doorgaans trager en blijft kleiner dan de witte paardenkastanje. Het duidelijkste verschil is de bloei: Aesculus ×carnea draagt rozerode bloemen, terwijl Aesculus hippocastanum overwegend wit bloeit. Ook ontstaan bij de rode paardenkastanje meestal minder vruchten en zijn de bolsters weinig of minder stekelig. Beide worden grote bomen met een dichte kroon, maar de rode paardenkastanje is door zijn iets beperktere omvang gemakkelijker toepasbaar in brede lanen en ruime tuinen. Voor kleine tuinen blijft ook deze soort te groot.
Een beperkte hoeveelheid halfverharding wordt verdragen, maar een volledig verharde groeiplaats is minder geschikt. De boom heeft voldoende open bodem nodig voor water, lucht en wortelontwikkeling. Voorzie daarom een ruime boomspiegel en voorkom sterke bodemverdichting rond de stam. Op droge, kleine plantvakken kan de groei terugvallen en neemt de gevoeligheid voor stress toe. Bij toepassing langs een oprit of straat moet de beschikbare ondergrondse groeiruimte worden afgestemd op de uiteindelijke omvang van de boom.
De rode paardenkastanje kan door bloedingsziekte worden aangetast. Herkenbare symptomen zijn donkere, vochtige plekken op de stam of gesteltakken, soms gevolgd door afstervende schors en teruglopende takken. Niet iedere boom ontwikkelt de ziekte en een donkere plek alleen volstaat niet voor een zekere diagnose. Vermijd onnodige beschadiging van stam en wortels en bied de boom voldoende groeiruimte, zodat bijkomende stress beperkt blijft. Laat ernstige of uitbreidende aantastingen beoordelen, vooral wanneer zware takken of delen van de kroon beginnen af te sterven.
